Έτσι ιδρύθηκε

Ο Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.) ζήτησε να τον γράψουν, μα δε τον γράψανε. Όμως αυτός ευγενικά τους έγραψε και γράφτηκε μόνος του μέλος στο Σύλλογο Μεσουρανούντων "Συλλομεσούρ"
- a king size life society - ο σύλλογος για τη μακροζωία...

- Τη λάτρευε τη Σοφούλα! Κοντά της ένιωθε ...φιλόσοφος...

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ
Θέλετε να την ... καδράρετε; Διαστάσεις κάδρου... τρία... επί δύο πόδια...
===========================================

Θ Η Σ Α Υ Ρ Ο Σ !!!


Καλή Χρονιά (... good year !  ) απο το Νίκο Π., με το email που ακολουθεί...
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, good year, πολλα ευχαριστω στο φιλτατο Νικο Π. που μας έστειλε το πιο
κάτω μεηλ.

Η ασπιρίνη


- Χρυσόστομε, γλυκό μου αγόρι, χίλια ευχαριστώ για την ωραία σου ανθοδέσμη που μου πρόσφερες από τα λουλούδια του μικρού αλλα ωραίου κήπου του σπιτιού σου.
 - Μαρία, εσύ αξίζεις ολόκληρο κήπο κι όχι μόνο μια ανθοδέσμη, είπε χαμογελαστά ο Χρυσόστομος. Με συγκίνησε που ήρθες κι ομόρφηνες το σπίτι μου...Αν δεν σου είναι κόπος, να έρχεσαι πιο ταχτικά...
- Όπως μου είπες έβαλα όλα τα λουλούδια σε ανθοδοχείο με φρέσκο νεράκι και την ασπιρινούλα που μου έδοσες, πως τη λέγανε να δείς, όχι Bayer, κάτι σα Vigra, Viagra... δε θυμάμαι, τέλος πάντων, καινούργιο εργοστάσιο θα έγινε. Πάντως μόλις έριξα την ασπιρινούλα, τα λουλούδια άρχισαν λάμπουν...
- Νάρχεσαι, να περνάς πιο συχνά, έχω πολλά λουλούδια για σένα, πήγαινε να ξεφύγει ο Χρυσόστομος από τη αποκάλυψη της γκάφας του.
- Θάρχομαι, στο υπόσχομαι, πολύ μου άρεσε η γειτονιά σου, έτσι αραιοκατοικημένη  που είναι με μικρά όμορφα σπιτάκια...
Ο Χρυσόστομος, πώς δεν του ξέφυγε, ήταν έτοιμος να της πεί, αμα έρχεσαι συχνά, η γειτονιά θα γίνει πιο πυκνοκατοικημένη, αλλά τη πρόλαβε τη γκάφα αυτή τη φορά..." Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού", οι αρχαίοι...
- Ναι, ναι μουρμούρησε και σήκωσε το φλυτζανάκι του καφέ για μια δοκιμαστική ρουφηξιά...

ΥΓ, άντε και στα δικά μας...

Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)

.
 

Ι Ε Ρ Ι - ΣΟΣ - ΜΑ



Ο Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.) και ο Χρυσόστομος μπαίναν  τρικλίζοντας ελαφρώς στα γραφεία του συλλόγου με ένα μπουκάλι ρετσίνα στο χέρι του Γιώργου. Του τώχε στείλει ένα εξαίρετο μέλος του συλλόγου από την Ιερισσό. Καθώς ο Γιώργος προσπαθούσε να  στηρίζει το Χρυσόστομο κρατώντας τον από το μπράτσο, ο Χρυσόστομος προσπαθούσε να πάρει το μπουκάλι από το Γιώργο...

Στα γραφεία του συλλόγου είχαν αρχίσει  τη συνεδρίαση "κουσκούς" , όπως την έλεγαν, η Μαρία με τα κίτρινα, η δακτυλογράφος και η Σούζαν με τα σπασμένα ελληνικά της.

- Πάρτε ποτήρια, κερνάμε, είπε χαμογελαστά ο Χρυσόστομος...

Τούς έβαλε όλους από λίγη ρετσίνα, πιο πολλή στο δικό του ποτήρι, και πάλι "Πολύ ωραία ρετσίνα, βάλε μας  λιγάκι ακόμα, και γειά στα χεράκια που την έκανε..." και "βίβα" και "άσπρο πάτο" και τα λοιπά και τα λοιπά...

 Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα με γέλια και χαχαχούχα επεκράτησε κάποια  ησυχία...

Η δακτυλογράφος στο δώμα, ξαπλωμένη στο ντιβανάκι, τραγουδούσε "φέρτε μου ένα μαντολιιιιινο..."

Ο Γιώργος ο Μοναχικός πήγαινε προς το δώμα, μάλλον πήγαινε να το παίξει Λοχαγός Κορέλλι...

Ο Χρυσόστομος είχε κάτσει δίπλα στη Σούζαν να της κάνει μάθημα ελληνικά...

Η Μαρία με τα κίτρινα, με το περίσσιο, μάλλον "ΙΕΡΙΣΙΟ", θάρος που της είχε δόσει η ρετσίνα απο ΙΕΡΙΣΟ, φόρεσε τη ζακετούλα της, πήρε παραμάσχαλα τη τσάντα της και πατώντας στις μύτες των ωραίων ποδιών της, ξεγλίστησε σιγά σιγά, αποφασισμένη να δώσει λύση στό διαρκή προβληματισμό της "τον άντρα σου ή το γείτονα"....

Γιατί όχι ΚΑΙ τον γείτονα σκεφτόταν...

Χρυσόστομος, 

(πάντα τέτοια που λένε, και 
"οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου"...
φράση προσφιλής και στους καρδιολόγους...)

.