Θέλετε ΕΥΤΥΧΙΑ;
Πηδήξτε, αγνοείστε, τη ... δυστυχία σας...
Χρυσόστομος
.
Το πάσσο των 50...
- Γειά σου, βρε καπετάν Νικόλα, με τα ωραία σου...
Ο καπετάν Νικόλας έπαιρνε μόνος του το λόγο στον καφενέ του συλλόγου και πριν ακόμα φτάσουν τα καφεδάκια.
Πρώτα έρχονταν ο δίσκος με τα σκέτα καφεδάκια με το Χρυσόστομο. Μετά τα μέτρια με τη Μαρία με τα κίτρινα. Και μετά τα γλυκυβραστά με τη δακτυλογράφο. Τη φοιτήτρια, βρέ, των 22 μαιών.
Ο Γιώργος ο Μοναχικός έφτιαχνε μόνος του το φραπεδάκι του και μετά έβγαινε από το γραφείο του για να το πιεί στη υγειά των άλλων μελών του συλλόγου.
Λοιπόν ο καπετάν Νικόλας σήμερα μας ανήγγειλε πως με δική του εισήγηση ο σύλλογος θα εφοδιάζει τα μέλη του με το πάσσο των 50 στα πεντηκοστά γενέθλια κάθε μέλους.
Διότι, όπως εξηγούσε στα μέλη, η ζωή του ανθρώπου περνάει από διάφορες φάσεις.
"Παιδική ηλικία" παιχνίδι, γέλια και χαρές.
"Εφηβική ηλικία" παρέα με την Αθηνά! ¨Σύν Αθηνά και χείρα κίνει"...'Οπως τη θές τη πλάθεις και ό,τι θες την κάνεις με τη φαντασία σου. Ψηλή, κοντή, ντυμένη, γυμνή, ορθάτη, ξαπλωτή και να μή τα πολυλογώ, δεν μπόρεσα ποτε να καταλάβω γιατί θέλουν να καταργήσουν τα αρχαία ελληνικά από τα σχολεία. Τόσα ωραία γνωμικά... Να κι άλλο ένα, να το θυμηθώ, " Στου κωφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα"...
"Ηλικία του αραμπά". "Αραμπάς περνά σκόνη γίνεται", κάτι βράζει, κάτι χύνεται, εκείνη πάνω στον αραμπά του μπαμπά της με γύρω γύρω στολισμένο με "στεφάνια να πλέξουμε με ρόδα και κρίνα" τρέχει στην εξοχή να πιάσει το Μάη...
Κινδυνεύεις να σε πάρει σβάρνα, αν δεν προλάβεις ν ανεβείς στο άρμα της. Κι αν προλάβεις και δεν σε πατήσει με το άρμα της, έννοια σου. Πες αλεύρι... Ένα μυτερό τακούνι σε περιμένει "η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα!" Πές νεοελληνικά το "φοβήται" ευλογημένε μου. "Να σέβεται", πάει να πει, και τα συναφή καλά πράγματα. Αλλά, να σας πω κάτι; Όπως και να το πει, άμα μπει η κουλούρα, άστο για αργότερα...
Κι εν πάσει περιπτώσει, σ αυτή την ανωκατιανή ηλικία κρατάς ένα γερό χαρτί, να πατσίζεις τα χρωστούμενα το βράδυ στο κρεβάτι. Μάχη, αγόρι μου, στο κρεβάτι, βάλτην από κάτω, μάχη σου λέω, "σώμα με σώμα", στόμα με στόμα. "Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται". Εκεί εσύ, να επιμένεις ότι έχεις δίκιο...
Αλλά κι αυτό τελειώνει. Τα φυσίγγια. Μέση ηλικία. Μεσόκοπος. Κοτσομεσιασμένος. Μεσουράνημα, το λέει ο σύλλογος...
Το ιδιο κι εκείνη! Τα ζουμιά. Οι σούπες με το αυγό "κομένο". Τί να φάει...Ξαναζεσταμένο φαγητό; Άστα. Να μένει το βύσινο...
Εδώ έρχεται η μεγάλη στιγμή! Το πάσο των 50! Ο πενηντάρης. Η πενηντάρα.
Συρόμενη πόρτα στη μέση του σπιτιού. Την ανοίγεις αν έλθουν τα παιδιά και τα εγγόνια ή κάνας φίλος, αν, έχουν χαθεί κι αυτοί, και την ξανακλείνεις όταν φύγουν. Δυο εξώπορτες, η μία για τον ένα η άλλη για τον άλλο κλπ κλπ
Ούτε καυγάδες ούτε διαζύγια ούτε ξεφτίλες. Λίγη αξιοπρέπεια κάνει καλό στη μακροζωία...
Το πάσο των 50 λοιπόν μέχρι να φτάσει κάποτε, μακάρι να αργήσει, συλλομεσούρ δηλαδή, και να βρεθεί ο ένας απ τους δυό με δύο πάσσα...
- Α, ήρθαν και οι γλυκυβραστοί και η δακτυλογράφος...Τι κορμί...
Θα γίνω φοιτητής, ποτέ δεν είναι αργά...
Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)
.
10000 αναγνώσεις
Το syllomesour, a king size life society, ο σύλλογος για τη μακροζωία μόλις πέρασε τις 10000 αναγνώσεις...
Θα κάνουμε πάρτυ! Με πολλά τσιφτετέλια πάνω στα τραπέζια...
Πιάστε τώρα κι ένα τραγουδάκι. Ελπίζουμε να σας φτιάξει λίγο.
Ο σύλλογος με όλα του τα μέλη, χέρια, πόδια κλπ
.
Η καθυστέρηση
Μέχρι να σερβιριστούν οι καφέδες από τη Μαρία στο καφενεδάκι του συλλόγου που είχε θέα μια ολόκληρη πλαγιά του λόφου, καταπράσινη, με δεντράκια και πολύχρωμα λουλούδια, ο μπαρμπα-Κώστας άφηνε τους νεώτερους να διηγούνται τα κατορθώματα τους και σκεπτόταν επιεικώς "παιδιά είναι, άστους να κοκορεύονται..."
Έτσι λοιπόν ο Γιαννάκης ο πιτσαδώρος βρήκε την ευκαιρία να πεί ένα ανέκδοτο απ΄ τη δουλειά του ελπίζοντας να πάρει μερικούς πόντους θαυμασμού από τους παπούδες.
- Τί ομοιότητα έχει μια καμένη πίτσα με μια εγκυμοσύνη; ρώτησε τους παπούδες.
Τον άφησαν ν απαντήσει μόνος του. Τί να ξέρουν οι παπούδες από πίτσα. "Μπομπότα" τρώγανε οι φουκαράδες στην κατοχή από καλαμποκάλευρο...
- Είναι απλό, είπε ο Γιαννάκης, κάποιος καθυστέρησε να βγάλει την πίτσα απ το φούρνο...
Σχεδόν τον αγνόησαν, γιατί εκείνη τη στιγμή η Μαρία με τα κίτρινα έβαζε το πρώτο καφεδάκι στο τραπέζι τους και ο μπαρμπα-Κώστας ρώτησε δήθεν τη Μαρία.
- Μαρία, εσείς οι φιλολόγες τί γνώμη έχετε για τρομακτική εξέλιξη της τεχνολογίας;
Η Μαρία αιφνιδιάστηκε, δεν περίμενε την ερώτηση, μάλλον θα προτιμούσε ν ακούσει κάτι απ τον πιτσαδώρο. Τί να πεί; Χαμογέλασε λίγο και ψέλλισε. "Θαύματα κάνει..."
- Να σε ρωτήσω, Μαρία, υπάρχει τίποτα, έστω κι αν μαζέψουμε όλα τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας, που να μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο...
- Ε, όχι, είπε χαμηλότονα η Μαρία με τα κίτρινα, όχι και άνθρωπο, αυτό για την τεχνολογία, όσο κι αν εξελίχθηκε, δεν είναι ακόμα δυνατό. Είναι κάτι πολύ δύσκολο...
- 'Ομως, Μαρία, αυτό που είναι δύσκολο για την τεχνολογία, είναι εύκολο, όπως λέει κι ο Γιαννάκης ο πιτσαδώρος...
Εδώ ο Γιαννάκης ξαφνιάστηκε...
Δε φανταζόταν ότι οι παπούδες τον είχαν προσέξει, ειδικά ο μπαρπα-Κώστας...
Για περισσότερες διευκρινήσεις ακούστε ένα παλιό ... διδακτικό τραγουδάκι. Η απήντηση μ΄ ένα κλίκ. Στο βιντεάκι φυσικά...
====
Διευκρίνηση.
Και με κοκοκό και με δύο κο το ίδιο είναι. Προσέξτε στο βίντεο τη
"στρουμπουλή".
======
.
Χρυσόστομος
ΥΓ. Μας τηλεφώνησαν ότι το δο στο πιτσαδόρος γράφεται με όμικρον. Έχετε δίκιο, ευχαριστούμε. Θα το αφήσουμε όμως με ωμέγα, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, γιατί συνήθως στις δυο πίτσες σου δίνουν και μία πίτσα δώρο...
.
Σαρανταποδαρούσα
-Τί νομίζετε πως είναι ο άνθρωπος; Μια σαρανταποδαρούσα με ... δυό πόδια είναι...
έλεγε ο μπαρμπα Θανάσης ο διαβασμένος στην παρέα του στον καφενέ του συλλόγου την ώρα που η Μαρία με τα κίτρινα άφηνε τα καφεδάκια στην παρέα του διπλανού τραπεζιού κι σε λίγο θα έφερνε στο τραπέζι τους και τα δικά τους καφεδάκια...
- Τί λες κι εσύ, Μαρία, δεν τα λέω καλά;
- Πολύ καλά τα λες μπαρμπαθανάση, προχώρα...
- Αυτό το κορίτσι, τη Μαρία, πολύ τη συμπαθώ, μες την καρδιά μου την έχω, γιατί μου φέρνει εμπνεύσεις για φιλοσοφίες. Έτσι θάπρεπε να είναι όλες οι φιλολόγες. να πούμε, αλλά πού...
- Λοιπόν Μαρία, κάτσε κι σύ ν ακούσεις. το δικαιούσαι.
Ο ... άνθρωπος, μέχρι τα σαράντα, έχει σαράντα πόδια και τρέχει και τρέχει και τρέχει, σα το Θανάση Βέγγο (Θ.Β.) . Τρέχει και δε φτάνει που λένε στο χωριό. Θέλει να κάνει πολλά, να φτάσει ψηλά, να φανεί.
Μετά τα σαράντα αρχίζει να μεσουρανεί!
Και, καθώς μεσουρανεί, του φεύγουν τα σαράντα πόδια και μένει με δύο!...
Τί να προλάβεις μετά να κάνεις με δύο πόδια;
Άντε να φτάσεις,το πολύ. μέχρι το σύλλογο μεσουρανούντων συλλομεσούρ για μακροζωία...
Γι αυτό σου λέω Μαρία,
έλα και κάτσε στην παρέα μας κι ασ τους καφέδες για λίγο...
Η μακροζωία είναι πάνω από σαράντα φορές προτιμότερη απ τους καφέδες. Μαρία, Μαρία, ...
Η Μαρία ήταν έτοιμη να πειράξει τον μπαρμπαθανάση, να του πει "οκ, αλλά μόνο μια φορά το μήνα;" ("ένα το μήνα", δηλαδή), αλλά χαμογέλασε.
- Θα κάτσω για λίγο μπαρμπαθανάση με την ωραία παρέα σου, αλλά πρέπει να κάνω και λίγη δουλειά, έτσι δεν είναι, μπαρμπαθανάση;
Γιώργος ο μοναχικός ....
.
Ο λόγος σου
Ο λόγος σου με χόρτασε και το φαγί σου ... άστο κι αυτό... μιά και τόφερες...
Γιώργος ο μοναχικός (Γ.Μ.)
.
ΘΕΟΔΟΣΗΣ στα μείον 20 Κελσίου
Πολούς χαιρετισμούς στο εξαίρετο μέλος του Συλλομεσούρ αγαπητό και λεβέντη Θεοδόση που βρίσκεται στον Καναδά με θερμοκρασία μείον είκοσι βαθμούς Κελσίου για να διδάξει στους εκεί πως παίζεται το σκάκι και να απολαύσει τις χήνες του Καναδά. (Canada geese?)
Νάσαι καλά, μικρέ!...
Ο σύλλογος
.
Δίαιτα Κουταλιανού
Αυτή η δίαιτα δεν έχει σχέση με το αδυνάτισμα των κυριών, αλλά με το δυνάμωμα των κυρίων σε σχέση με τις αδύναμες κυρίες.
Εδώ ισχύει το παράδοξο. Ακούστε το από το χαριτωμένο τραγουδάκι.
Κλικ στο βιντεάκι και βοήθεια μας...
Και με τις ευχές μου
Χρυσόστομος
.
Το δώρο στον Αντώνη
Απόσπασμα (όχι εκτελεστικό) από μια ωραία εκτέλεση, χάρμα, όχι μόνο οφθαλμών, αλλά αυτιών...
Ο σύλλογος
.
Πρωτοχρονιές και Πρωτιές
Αφιερωμένο στη Σαμιώτισα Ξένια με τις ελιές και τα πολλά παιδάκια...Και τον..."turbo" και...
Η πρωτιά. Μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, στην αρχαία Αθήνα. Τότε ιδρύθηκε η πρώτη στον κόσμο εταιρία από τη Φρύνη και γι αυτό η Φρύνη ονομάστηκε "Φρύνη η εταίρα των Αθηνών" ...
Χρυσόστομος
(εκ του συλλόγου...)
.
Να και παλιότερα... Κλικ εδώ http://syllomesour.blogspot.gr/2010/01/blog-post.html
Το δώρο του Αντώνη
Ο Αντώνης φίλος και μέλος του Συλλομεσουρ μας υπέδειξε
"ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΟΤΥΧΙΖΕΤΑΙ ΑΛΛΑ Ο ΓΕΡΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΖΗΣΕΙ ΚΑΛΑ" από τον Επίκουρο,
Σχετική πηγή http://www.mousa.gr/html/epikouros.html
Πολλά ευχαριστώ
Μαρία με τα κίτρινα
ΤΑ ... ΔΩΡΟΥΓΕΝΝΑ
Και αφού απολαύσανε οικογενειακά στην εκκλησία, σχεδόν όλη τη Θεία λειτουργία και το τροπάριο της μέρας, δεν το θυμάμαι ολόκληρο, κάπου οι πιτσιρίκοι έκαναν φασαρία και δεν άφηναν το ψάλτη να ακουστεί, αλλά το μουρμούριζε ο διπλανός μου, όσο κι αυτός θυμόταν, κάπως έτσι "εν αυτή (με περισπωμένη και υπογεγραμμένη το 'τη') γαρ, οι τοις άστροις λατρεύοντες, (πούσαι κα Σταυρούλα, F1=Help), υπό αστέρος εδιδάσκοντο, ΣΕ προσκυνείν, τον Ηλιον της Δικαιοσύνης και ........ Κύριε, δόξα σοι..." γυρίσανε στο σπίτι και μετά τα ματς-μουτς κι ώσπου να φωνάξει η γιαγιά για το τραπέζι άρχισαν να ανοίγουν τα κουτιά με τα δώρα.
Δωρούγεννα, σκεφτόταν ο παππούς, καθισμένος σε μια γωνιά σιωπηλός, αλλά μ ένα διαρκές χαμόγελο γεμάτο καλοσύνη, και προσπαθούσε να μη χάσει ούτε μια κίνηση, ούτε μιά λέξη, ούτε μιά τσιρίδα από τα πάσης ηλικίας μέλη της οικογένειας...
Και να φανταστεί κανείς ακόμη δεν ήρθε ο Άγιος Βασίλης από την Καισαρία...
Θυμόταν τα νιάτα του, όταν έβγαινε στην αγορά με τη γιαγιά, νιόπαντροι, να ψωνίσουν δώρα, σε κάθε βήμα του, ένοιωθε δίπλα του τη γιαγιά να τον "διακτινίζει" για να βρεί πόσο χρήμα μπορεί να του πάρει για τις δικές της αγορές, τα δώρα. Τότε δεν ήταν γέρος ούτε και τσιγκούνης, αλλά και κείνη η ορμή να πάρουμε κι αυτό να πάρουμε και κείνο ήταν κάτι που του θύμιζε τη Λερναία Ύδρα. Ένα κεφάλι της έκοβες, δύο κεφάλια φυτρώναν στη θέση του ενός. Έτσι και με τα δώρα. Μόλις έπαιρνες το ένα, σου ζητούσε κι άλλα δύο. Βωμός της αγάπης, σκεφτόταν.
Αλλά μη ξεχνάμε και τον έρωτα! Πού τον θυμήθηκε τώρα.
Ο παπούς κατάφερνε να τα καταφέρνει. Ηρακλής δεν ήθελε να γίνει. Δε ήθελε φυσικά να σκοτώσει καμιά Λερναία Ύδρα...Ούτε φυσικά και τη γιαγιά στα νιάτα τους. Ηταν ερωτευμένος με τη γιαγιά...Του άρεζε και το τραγουδάκι. "Μια ζωή την έχουμε κι αν δε την γλεντήσουμε..."
- Φτάνουν αυτά τα δώρα που πήρες, της έλεγε τρυφερά. Έχω να σου κάνω και μερικά δωράκια το βράδυ στο κρεβάτι...
- Α, να χαθείς, βρε, σα δε ντρέπεσαι λιγάκι, τούλεγε και σταματούσε να ζητάει περισσότερα δώρα.
Ήξερε πολύ καλά, αχ γιαγιάκα μου, πόσο σαγαπώ, ότι ο παπούς στο κρεβάτι την ξεχνούσε τη Λερναία ΄Υδρα. Μετά το ένα, άλλα δύο. Μετά τα δύο, άλλα τέσσερα! Όχι ότι τα μετρούσε. Δε συμπαθούσε καθόλου τα μαθηματικά.
Το ίδιο κι η γιαγιά...
Καλά Δωρούγεννα,
όλος ο σύλλογος,
με όλα του τα μέλη...
Ανάθεμα τα αυτά τα βελανίδια
Τί το θέλανε αυτοί οι γλωσσολόγοι να συνδέουν τη σύγχρονη γλώσσα με την αρχαία...
Άκουσε κάποια στιγμή ο ευλογημένος το αρχαίο " της δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται" και πως το σύνδεσε με τα βελανίδια, βελανίδια η δρυς, βελανίδια η "πεσούσα", και το προχώρησε:
"Της... δρυός ...πεσούσης, ... πας ανήρ ... "χαιρέτα μας τον πλάτανο"...
Και τί να κάνει μετά απ' αυτά κι ο αετός!!! Tο λέει και το δημοτικό τραγούδι...
Κλικάρετε το βίντεο...
Αλέξης ο αλεξικέραυνος
Φεμινιστικές εξελίξεις
Από την Πίπη τη φακιδομύτη φτάσαμε στην Πέππα το γουρουνάκι...
Καλή καρδιά...
Χρυσόστομος
Τζάμπα ξύδι
Τζάμπα ξύδι, γλυκό σα μέλι.
Ο σύλλογος σας βρίσκει προτάσεις για μακροζωία.
Ιδού:
http://www.freewaretips.gr/?gclid=Cj0KEQjwqe-rBRCv_J6qs6isp6EBEiQAmbctFlkbKzCa0-0ZMy8-XvF2BlwgbB_NtCSsGeZkr0RXHrkaAohj8P8HAQ
Κι ένα μεγάλο μπράβο στο λεβέντη του σάητ.
Μαρία με τα κίτρινα
.
Μετεωρολογικά (2)
Ευχαριστούμε τον κ. Ευάγγελο Μαντή για το σπουδαίο του βιβλίο που μας χάρισε.
Επίσης ευχαριστούμε τον κ Γιάννη Γιαπουτζίδη, πρόεδρο της Λέσχης Αξιωματικών Αεροπορίας Θσσαλονίκης, που φρόντισε για τη διανομή του βιβλίου.
Σα ...σύλλογος για τη ... μακροζωία... τους ευχόμαστε να μακροζωήσουν...
Νάστε καλά και οι δυό σας που μου ζωντανέψατε ωραίες αναμνήσεις από τις όμορφες μέρες στη Μετεωρολογία.
Γιώργος ο Μοναχικός...
Κάθισμα βαθύ, έναου...
Ο μπαρμπαγιάννης συνήθιζε τ απογεύματα να περνάει από το καφενείο του συλλόγου και να πίνει το καφεδάκι του καθήμενος σιωπηλός στο πιο μακρυνό τραπεζάκι που έβλεπε προς το δασάκι της περιοχής. Σιωπηλός και σκεφτικός.
Η Μαρία με τα κίτρινα του πήγαινε το καφεδάκι και όταν είχε λίγο χρόνο καθόταν μαζί του και τον έπιανε κουβέντα.
- Τί γίνεται, μπαρμπαγιάννη, πως πάμε με τις νίκες...
- Τις απωλεσθείσες, θες να πεις, έλεγε χαμογελαστά ο μπαρμπαγιάννης και τράβαγε την πρώτη ρουφηξιά ρίχνοντας μια ματιά στο μπούστο της Μαρίας.
- Ας είναι και απωλεσθείσες έλεγε χαμογελαστά η Μαρία κι έκανε πως σιάζει τη μπλούζα της δήθεν να μη τον βάζει σε πειρασμό και τον δυσκολεύει και δε μπορεί να της μιλήσει για κάποια νίκη του.
Ο μπαρμπαγιάννης ήταν από τα λίγα μέλη του συλλόγου που δεν του άρεσε να διηγείται ασήμαντα περιστατικά απο τη ζωή του και κατά τη διήγηση να ηρωοποιεί το εαυτό του οτι αυτός και μόνο τα κατάφερνε να βγαίνει νικητής στη καθημερινότητα.
Ο μπαρμπαγιάννης αιθανόταν ήρωας κάθε φορά που μπορούσε να απομονώσει κάτι από τη ζωή και να διαπιστώνει τι έχασε.
Νίκες απωλεσθείσες τα ονόμαζε δανειζόμενος τη έκφραση από κάπου που δε θυμόταν που την είχε ακούσει ή διαβάσει παλιότερα.
Η πιο δημοφιλής νίκη απωλεσθείσα ήταν αυτή με τη λεκάνη της τουαλέτας.
Πριν αλλάξουν τη λεκάνη της τουαλέτας από επίπεδη όπου το σώμα του έκανε την άσκηση που ο γυμναστής στο σχολείο την έλεγε "κάθισμα βαθύ, έ-ν-α-ο-υ" αισθανόταν οτι έκλεβε από το χρόνο της ζωής για τις υποχρεωτικές ανάγκες του σώματος το χρόνο της αφόδευσης και το αξιοποιούσε σαν γυμναστική άσκηση που ο γυμναστής του τους παράγγελνε τοσο απολαυστικά. Έ-ν-α-ο-υ!!!
Με την καθιστή λεκάνη που διάλεξε η μακαρίτισα όταν ήταν νιόπαντροι κατά τη διάρκεια της αφόδευσης έπρεπε να κάθεται στη λεκάνη αλλα το κάθισμα στη λεκάνη δεν ήταν ένα κάθισμα βαθύ έναου...
Περίπου πέντε λεπτά της ώρας κάθε μέρα έχανε απο τη γυμναστική του. Το περιβόητο "να γυμνάζεστε καθώς ζείτε κάθε στιγμή της ζωής σας" του αγαπημένου του γυμναστή "έναου¨" είχε αρχίσει να χάνεται με την αλλαγή της λεκάνης.
Μια νίκη απωλεσθείσα...
Η Μαρία προσποιήθηκε ότι έχει να κάνει καφέ για ένα μέλος που ήλθε πριν λίγο, θα τα ξαναπούμε μπαρμπαγιάννη ε'ιπε χαμογελαστή κι έφυγε προς τα γραφεία. Νάστε σίγουροι πως θα σκεφτόταν και τη δική της νίκη απωλεσθείσα. Σίγουρα θα είχε κι αυτή καθιστή λεκάνη στην τουαλέτα της
Χρυσόστομος.
=========
Ένα τηλεφώνημα.
Η Κατερίνα μας τηλεφώνησε να μας πει ότι της άρεσε πολύ η ιδέα της ισόπεδης τουαλέτας και να μας ρωτήσει αν είναι από πορσελάνη και αν μπορεί να πάρει δώρο το γυμναστή.
.
Ο τσακατσούκας
Παίζει και τραγουδά ο μεγάλος
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ-ΜΑΝΑΡΑΣ.
Απολαύστε κι άλλα τραγούδια με τον ίδιο καλλιτέχνη στο youtube.
. .
Updated file Nicholas
Updated file Nicholas, Απτόητε φίλε Νικόλα !
Εσύ
που με το ατσαλένιο σου πουλί, ¨Γλυκό πουλί της νιότης¨ (το γνωστό), διέσχιζες τους αιθέρες των αιθέριων υπάρξεων - μερικοί τώρα θα νομίζουν ότι είσαι αεροπόρος, άστους να λένε -
"ήρθες εχτές στον ύπνο μου και μου ψιθύρισες¨ (μή δίνεις σημασία στους ψιθύρους, είπες !)
κι εγώ σου έταξα "θα γράψω κάτι αυτές τις μέρες, χρονιάρες μέρες πούρχονται, κάτι για τα χρόνια, νάναι καλά, νάναι πολλά... ΑΒΓ τα λεφτά. Είπαμε, συλλομεσούρ και πάλι συλλομεσούρ ...
First of all ο Σύλλογος με όλα του τα μέλη (χέρια, πόδια, κλπ) σ ευχαριστεί για το δώρο σου στο σύλλογο, τη Σούζαν - a greek english dictionary. (Η Σούζαν αρθρογραφεί και επίσης επιμένει να μάθει Αγγλικά στο Χρυσόστομο κλπ κλπ)
Όλα τα μέλη έχουν ενθουσιαστεί μαζί της.
As you know any dictionary, even a greek english one, has two interactive columns, which columns, when they do not interact, what happens is something like του column... nine days.
Τη Σούζαν, dear updated file Nicholas, όπως και όλες τις άλλες κυρίες μέλη του συλλόγου, απτόητε φίλε Νικόλα, δεν μπορείς να τις χαρακτηρίσεις φυγόπονες στο interactive. They do DO it !
Απο δω προεκυψε και το "ντουντού-κες"
(Sometimes they do it by themselves! Of course it can not be called "interactive" . It is rather a selfactive !)
Anyway, αυτές - τα υπέροχα, που στάζουν μέλι, μέλη του συλλόγου μας - μπορείς να τα χωρίσεις σε δύο μεγάλες κατηγορίες.
Στις "οικολογικές¨ που interact για το καλό του οίκου και
στις "εναλλακτικές" αυτές που "χατήρι του ενός, χατήρι τ αλλουνού, με τον άντρα μου δεν πρόλαβα να κάνω κανένα παιδί".
Unfortunately, τόσο οι οικολογικές. όσο και οι εναλλακτικές όταν φεύγει κάποιο μέλος του συλλόγου που μακροζώησε ( τονίζω το μακροζώησε προς άρσιν πάσης παρεξηγήσεως μη τυχόν και νομίσει κανείς ότι ο σύλλογος μας είναι οπαδός ουτοπιών όπως η αθανασία. Η αθανασία είναι σίγουρα μια ουτοπία. Το αντίθετο ισχύει για την ευθανασία, να ζήσεις το θάνατο στην αγκαλιά ενός μανουλιού, άλλο πράμα αυτό. Μοναδική στην κυριολεξία στιγμή! Ανεπανάληπτη...) όλες αυτές λοιπόν όταν φεύγει κάποιο μέλος του συλλόγου σπεύδουν να το συνοδεύσουν. Το "ύστατο χαίρε" λένε.
Το πιό άχρηστο πράμα, κυρία μου! Τί να το κάνει αυτό το "ύστατο"...Δεν έχει κάτι καλύτερο; Ας είναι και ύστατο...
Ο σύλλογος παμψηφεί αποφάσισε να αντικαταστήσει το "ύστατο χαίρε" με το ΄"ύστατο... χέρι"
Περάστε κυρίες μου για ένα πέρασμα, ένα χεράκι, δηλαδή, λίγο πριν φύγει ο μακροζωισμένος, Λίγο σεβασμό σε μιά "τελευταία επίθυμία¨ ενός καταδίκου. Μια ζωή κατάδικος στο κελί της αγάπης για σας, κάντε κάτι κι σεις τέλος πάντων, είστε πολλές; θα σας προλάβει όλες, μη νομίζετε, γι αυτό πάλαιψε μια ζωή για τη μακροζωία... για να σας προλάβει όλες...
Σίγουρα θα βοηθήσει και ο Νικολας. Είναι πανέτοιμος για ένα ακόμα update !!!
Γεια σου Νικόλα, όλες, μαζί, οι μελλοαπντεήτισσες, κι η Σούζαν, σε χαιρετάνε, να περάσεις λένε, θα χαρούν, το ξέρουν. Τί σιγουριά...
Dear updated file Nicholas
αγαπητέ απτόητε φίλε Νικόλα
Γιώργος ο Μοναχικός
(χωρίς Γ.Μ.)
.
.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
