Χρόνια μετράει ο ... άνθρωπος...

Unfortunately που λέν οι αγγλομπαράδες (το -μπαράδες από τη λέξη αυτών που τους αρέσει να πιάνουν...καταλάβατε, πώ-πώ, τί ήταν αυτό που πέρασε στο δρόμο, γυναίκα ή γοργόνα! Το ίδιο γίνεται και με τις αγγλικές λέξεις. Ο άλλος ξέρει πέντε δέκα αγγλικές λέξεις κι όλο τις "πιάνει" όταν μιλάει, για να κάνει εντύπωση, όπως η άλλη σήμερα "έχω πολύ κουραστεί και πάω σπίτι για "ρελαντί"...άκου ρελαντί! Relax το λένε, καλή μου, ρηλάξ το λένε...ή η άλλη στο facebook γράφει "ΤΟ ΠΗΡΑ" - τί πήρε; - πάντως she got it...Oh,yeees...). 

Well, unfortunately, λοιπόν, ο άνθρωπος είχε αποκτήσει , όπως λέμε "πρώτος τη τάξει", τη φήμη "πρώτος τη ηλικία"! Ο πρεσβύτερος του συλλόγου, ο μπαρμπαγιάννης. "Δεν έκανα τίποτε κακό, σκεφτόταν, γιατί όλοι με ρωτούν "τί γίνεται, μπαρμπαγιάννη, πως τα πας; κλπ κλπ, δηλαδή τί περιμένουν να τους πώ..."  

Ο μπαρμπαγιάννης, η αλήθεια είναι, δεν είχε κάνει κάτι που να οδηγεί σ αυτή τη φήμη του. Όταν κάπου κάπου τον ρωτούσε κάποιος απ την παρεούλα του "τώρα, μπαρμπαγιάννη, άν δε σ ενοχλεί, πόσο χρονών είσαι..." απαντούσε κάθε φορά με διαφορετικό νούμερο, άλλοτε 70 άλλοτε 80 άλλοτε 90 κλπ, όχι γιατί ήθελε να κρύψει την ηλικία του αλλά γιατί ξεχνούσε ή δεν άκουγε την ερώτηση καλά. Μια φορά τους απάντησε "πέντε παρά τέταρτο, νομίζω". 

Ο λόφος όμως είχε και την άλλη πλευρά του. Κατά διαβολική (!) σύμπτωση,  τα φιλαράκια του μπαρμπαγιάννη του έκαναν αυτή την ερώτηση την ώρα που η Μαρία με τα κίτρινα έφερνε στο τραπεζάκι τους τα καφεδάκια και δε φτάνει μόνο αυτό αλλά μόλις ο μπαρμπαγιάννης έλεγε το νούμερο, όποιο νούμερο κι αν έλεγε, οι άλλοι λέγανε, "α, εγώ είμαι πολύ πιο μικρός μπαρμπαγιάννη, κι εγώ, κι εγώ κι εγώ..." για να κάνουν εντύπωση στη Μαρία με τα κίτρινα...

Άμα έχεις τέτοιους φίλους, τί τους θέλεις τους εχθρούς... Αθέμιτος, σκληρός ανταγωνισμός των αρσενικών ... Αλλά και βλακεία, σκεφτόταν ο μπαρμπαγιάννης.

Ψύχραιμος πρότεινε το χέρι για χειραψία με τη Μαρία με τα κίτρινα και της έλεγε: Πολύ σου πάνε τα κίτρινα, Μαρία, αλλά ότι χρώμα κι αν φορέσεις ταιριάζει στην κορμάρα σου...

Σ ευχαριστώ πολύ μπαρμπαγιάννη για τα ωραία σου λόγια. Θα φτιάξω αυτές τις μέρες κέηκ και σε καλέσω σπίτι να φάμε μαζύ.

"Ας τους άλλους να νομίζουν ότι μετράμε μέρες, σκεφτόταν ο μπαρμπαγιάννης. Εμεις ακόμα χρόνια μετράμε!"

Γεια σου μπαρμπαγιάννη, μαζύ σου κι εγώ...

Χρυσόστομος

.

Το σημειωματάριο (Μέρος Β΄)

(Θα ακολουθήσει και Μέρος Γ΄ - κάτι σαν 3D θα λέγαμε...)

- Προτιμότερο είναι να τιμωρεί κανείς τους εχθρούς του από το να συμβιβάζεται μαζί τους. Γιατί το να ανταποδίδεις όσα έπαθες είναι
δίκαιο και η αποκατάσταση του δικαίου αξιέπαινη.

- Προσοχή.
1. Ο άνθρωπος που δεν έχει εχθρούς δεν έχει αξία.
2. Καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται.
3. Με βασιλιάδες να γυρνάς χωρίς από τους μικρούς να ξεμακραίνεις.

- Αν στη έδρα του δικαστηρίου ήταν γυναίκες, η Φρύνη θα είχε αθωωθεί λόγω αμφιβολιών.

- Η αισιοδοξία είναι τρέλλα που θέλει να βλέπουμε καθετί σωστό και όταν ακόμη είναι λάθος.

- 1. Τί να τον κάνω το βιό αν δεν έχω καλά παιδιά.
  2. Ό,τι σκέφτεσαι συ για μένα, το εύχομαι εγώ γιά σένα.
  3. Στα βάσανα είμαι βασιλιάς και στις χαρές ζητιάνος και 
      στις φουρτούνες της ζωής ο πρώτος καπετάνιος.

- Να τιμάς τον ιδρώτα σου για να πεθάνεις αξιοπρεπής.

- Κακία εστί απώλεια χρόνου και φθορά ψυχής.

- Τα εφτά που δεν πρέπει να έχεις 
  1. Πλούτο χωρίς μόχθο.
  2. Πολιτική χωρίς αρχές.
  3. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα.
  4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα.
  5. Εμπόριο χωρίς ήθος.
  6. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά.
  7. Λατρεία χωρίς θυσία.

- Όταν ο κυνηγός έχει πέντε σφαίρες δεν πυροβολεί κοράκια.

- Δύο δράκους πραγματικούς να φοβάσαι στη ζωή.
   α. Την πίεση της ανάγκης και
   β. Τον τροχό της μοίρας.

 - Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά σου επιτρέπουν να διαλέξεις το είδος της δυστυχίας που επιθυμείς.

 -  Ο χρόνος είναι αδίσταχτος δολοφόνος και μας βάζει όλους στο περιθώριο.

 - Η ζωή είναι ένας αγώνας για να γίνουμε αυτό που δεν είμαστε και να κάνουμε ό,τι δεν μπορούμε.

 - Η μοίρα του ανθρώπου αλλάζει γρηγορότερα και απο το πέταγμα της γοργόφτερης μύγας. 

 - Όντας άνθρωπος, μην πεις ποτέ τί θα γίνει αύριο, ούτε ποτέ, βλέποντας ευτυχισμένα, πόσα χρόνια ακόμα θα είναι, γιατί η μεταβολή είναι πιο γρήγορη και από το πέταγμα της γοργόφτερης μύγας.

- Στην κεντρική είσοδο της Εθνικής Πινακοθήκης της Βουδαπέστης, με μεγάλα γράμματα από μπρούντζο, γράφει
 "Η τέχνη είναι διαρκής ενώ η ζωή είναι σύντομη" .

- Κοιταχτήκαμε με τη Χαρούλα και χωρίς να πούμε λέξη δεχτήκαμε αυτή την αλήθεια...

(Χαρούλα, είσαι γλύκα, θα συνεχίσουμε στο Γ΄ μέρος. Κάτσε να πιούμε ένα καφεδάκι τώρα να ζηλέψει λίγο ο Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)

Απολαύστε κι ένα τραγουδάκι. Κλίκ στο τριγωνάκι του βίντεο.

 


 

Από τους αθάνατους.

Ευχαριστούμε το φίλτατο μέλος του συλλόγου Μητσάρα για το βιντεοκλίπ που μας έστειλε με τους "αθάνατους" της 7ης τέχνης.
(Ολόκληρο το έργο στο youtube).

Κλικ και χαλάρωμα...

 (Εκ του συλλόγου...)

Ευτυχία

Θέλετε ΕΥΤΥΧΙΑ;

Πηδήξτε, αγνοείστε, τη ... δυστυχία σας...


Χρυσόστομος

.

Το πάσσο των 50...

- Γειά σου, βρε καπετάν Νικόλα, με τα ωραία σου...

Ο καπετάν Νικόλας έπαιρνε μόνος του το λόγο στον καφενέ του συλλόγου και πριν ακόμα φτάσουν τα καφεδάκια. 

Πρώτα έρχονταν ο δίσκος με τα σκέτα καφεδάκια με το Χρυσόστομο. Μετά τα μέτρια με τη Μαρία με τα κίτρινα. Και μετά τα γλυκυβραστά με τη δακτυλογράφο. Τη φοιτήτρια, βρέ, των 22 μαιών. 

Ο Γιώργος ο Μοναχικός έφτιαχνε μόνος του το φραπεδάκι του  και μετά έβγαινε από το γραφείο του για να το πιεί στη υγειά των άλλων μελών του συλλόγου. 

Λοιπόν ο καπετάν Νικόλας σήμερα μας ανήγγειλε πως με δική του εισήγηση ο σύλλογος θα εφοδιάζει τα μέλη του με το πάσσο των 50 στα πεντηκοστά γενέθλια κάθε μέλους.

Διότι, όπως εξηγούσε στα μέλη, η ζωή του ανθρώπου περνάει από διάφορες φάσεις. 

"Παιδική ηλικία" παιχνίδι, γέλια και χαρές.  

"Εφηβική ηλικία" παρέα με την Αθηνά! ¨Σύν Αθηνά και χείρα κίνει"...'Οπως τη θές τη πλάθεις και ό,τι θες την κάνεις με τη φαντασία σου. Ψηλή, κοντή, ντυμένη, γυμνή, ορθάτη, ξαπλωτή και να μή τα πολυλογώ, δεν μπόρεσα ποτε να καταλάβω γιατί θέλουν να καταργήσουν τα αρχαία ελληνικά από τα σχολεία. Τόσα ωραία γνωμικά... Να κι άλλο ένα, να το θυμηθώ, " Στου κωφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα"...

"Ηλικία του αραμπά". "Αραμπάς περνά σκόνη γίνεται", κάτι βράζει, κάτι χύνεται,  εκείνη πάνω στον αραμπά του μπαμπά της με γύρω γύρω στολισμένο με "στεφάνια να πλέξουμε με ρόδα και κρίνα" τρέχει στην εξοχή να πιάσει το Μάη...

Κινδυνεύεις να σε πάρει σβάρνα, αν δεν προλάβεις ν ανεβείς στο άρμα της. Κι αν προλάβεις και δεν σε πατήσει με το άρμα της, έννοια σου. Πες αλεύρι... Ένα μυτερό τακούνι σε περιμένει "η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα!" Πές νεοελληνικά το "φοβήται" ευλογημένε μου. "Να σέβεται", πάει να πει, και τα συναφή καλά πράγματα. Αλλά, να σας πω κάτι; Όπως και να το πει, άμα μπει η κουλούρα, άστο για αργότερα...

Κι εν πάσει περιπτώσει, σ αυτή την ανωκατιανή ηλικία κρατάς ένα γερό χαρτί, να πατσίζεις τα χρωστούμενα το βράδυ στο κρεβάτι. Μάχη, αγόρι μου, στο κρεβάτι, βάλτην από κάτω, μάχη σου λέω, "σώμα με σώμα", στόμα με στόμα. "Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται". Εκεί εσύ, να επιμένεις ότι έχεις δίκιο...     

Αλλά κι αυτό τελειώνει. Τα φυσίγγια. Μέση ηλικία. Μεσόκοπος. Κοτσομεσιασμένος. Μεσουράνημα, το λέει ο σύλλογος...

Το ιδιο κι εκείνη! Τα ζουμιά. Οι σούπες με το αυγό "κομένο". Τί να φάει...Ξαναζεσταμένο φαγητό; Άστα. Να μένει το βύσινο...

Εδώ έρχεται η μεγάλη στιγμή! Το πάσο των 50! Ο πενηντάρης. Η πενηντάρα.

Συρόμενη πόρτα στη μέση του σπιτιού. Την ανοίγεις αν έλθουν τα παιδιά και τα εγγόνια ή κάνας φίλος, αν, έχουν χαθεί κι αυτοί, και την ξανακλείνεις όταν φύγουν. Δυο  εξώπορτες, η μία για τον ένα η άλλη για τον άλλο κλπ κλπ

Ούτε καυγάδες ούτε διαζύγια ούτε ξεφτίλες. Λίγη αξιοπρέπεια κάνει καλό στη μακροζωία...

Το πάσο των 50 λοιπόν μέχρι να φτάσει κάποτε, μακάρι να αργήσει, συλλομεσούρ δηλαδή, και να βρεθεί ο ένας απ τους δυό με δύο πάσσα...

- Α, ήρθαν και οι γλυκυβραστοί και η δακτυλογράφος...Τι κορμί...
Θα γίνω φοιτητής, ποτέ δεν είναι αργά...

Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)

. 

10000 αναγνώσεις

Το syllomesour, a king size life society, ο σύλλογος για τη μακροζωία μόλις πέρασε τις 10000 αναγνώσεις...

Θα κάνουμε πάρτυ! Με πολλά τσιφτετέλια πάνω στα τραπέζια...

Πιάστε τώρα κι ένα τραγουδάκι. Ελπίζουμε να σας φτιάξει λίγο.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

Ο σύλλογος με όλα του τα μέλη, χέρια, πόδια κλπ

.

Η καθυστέρηση

Μέχρι να σερβιριστούν οι καφέδες από τη Μαρία στο καφενεδάκι του συλλόγου που είχε θέα μια ολόκληρη πλαγιά του λόφου, καταπράσινη, με δεντράκια και πολύχρωμα λουλούδια, ο μπαρμπα-Κώστας άφηνε τους νεώτερους να διηγούνται τα κατορθώματα τους και σκεπτόταν επιεικώς "παιδιά είναι, άστους να κοκορεύονται..." 

Έτσι λοιπόν ο Γιαννάκης ο πιτσαδώρος βρήκε την ευκαιρία να πεί ένα ανέκδοτο απ΄ τη δουλειά του ελπίζοντας να πάρει μερικούς πόντους θαυμασμού από τους παπούδες.

- Τί ομοιότητα έχει μια καμένη πίτσα με μια εγκυμοσύνη; ρώτησε τους παπούδες.

Τον άφησαν ν απαντήσει μόνος του. Τί να ξέρουν οι παπούδες από πίτσα. "Μπομπότα" τρώγανε οι φουκαράδες στην κατοχή από καλαμποκάλευρο...

- Είναι απλό, είπε ο Γιαννάκης, κάποιος καθυστέρησε να βγάλει την πίτσα απ το φούρνο...

Σχεδόν τον αγνόησαν, γιατί εκείνη τη στιγμή η Μαρία με τα κίτρινα έβαζε το πρώτο καφεδάκι στο τραπέζι τους και ο μπαρμπα-Κώστας ρώτησε δήθεν τη Μαρία. 

- Μαρία, εσείς οι φιλολόγες τί γνώμη έχετε για τρομακτική εξέλιξη της τεχνολογίας;  

Η Μαρία αιφνιδιάστηκε, δεν περίμενε την ερώτηση, μάλλον θα προτιμούσε ν ακούσει κάτι απ τον πιτσαδώρο. Τί να πεί; Χαμογέλασε λίγο και ψέλλισε. "Θαύματα κάνει..."

- Να σε ρωτήσω, Μαρία, υπάρχει τίποτα, έστω κι αν μαζέψουμε όλα τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας, που να μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο...

- Ε, όχι, είπε χαμηλότονα η  Μαρία με τα κίτρινα, όχι και άνθρωπο, αυτό για την τεχνολογία, όσο κι αν εξελίχθηκε, δεν είναι ακόμα δυνατό. Είναι κάτι πολύ δύσκολο...

- 'Ομως, Μαρία, αυτό που είναι δύσκολο για την τεχνολογία, είναι εύκολο, όπως λέει κι ο Γιαννάκης ο πιτσαδώρος... 

Εδώ ο Γιαννάκης ξαφνιάστηκε... 

Δε φανταζόταν ότι οι παπούδες τον είχαν προσέξει, ειδικά ο μπαρπα-Κώστας... 

Για περισσότερες διευκρινήσεις ακούστε ένα παλιό ... διδακτικό τραγουδάκι. Η απήντηση μ΄ ένα κλίκ. Στο βιντεάκι φυσικά...

====
Διευκρίνηση.
Και με κοκοκό και με δύο κο το ίδιο είναι. Προσέξτε στο βίντεο τη 
"στρουμπουλή".
======
.
Χρυσόστομος

ΥΓ. Μας τηλεφώνησαν ότι το δο στο πιτσαδόρος γράφεται με όμικρον. Έχετε δίκιο, ευχαριστούμε. Θα το αφήσουμε όμως με ωμέγα, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, γιατί συνήθως στις δυο πίτσες σου δίνουν και μία πίτσα δώρο...

.

Σαρανταποδαρούσα

-Τί νομίζετε πως είναι ο άνθρωπος; Μια σαρανταποδαρούσα με ... δυό πόδια είναι...
έλεγε ο μπαρμπα Θανάσης ο διαβασμένος στην παρέα του στον καφενέ του συλλόγου την ώρα που η Μαρία με τα κίτρινα άφηνε τα καφεδάκια στην παρέα  του διπλανού τραπεζιού κι σε λίγο θα έφερνε στο τραπέζι τους και τα δικά τους καφεδάκια...

- Τί λες κι εσύ, Μαρία, δεν τα λέω καλά;
- Πολύ καλά τα λες μπαρμπαθανάση, προχώρα...

- Αυτό το κορίτσι, τη Μαρία, πολύ τη συμπαθώ, μες την καρδιά μου την έχω, γιατί μου φέρνει εμπνεύσεις για φιλοσοφίες. Έτσι θάπρεπε να είναι όλες οι φιλολόγες. να πούμε, αλλά πού...

- Λοιπόν Μαρία, κάτσε κι σύ ν ακούσεις. το δικαιούσαι. 

  Ο ...  άνθρωπος, μέχρι τα σαράντα, έχει σαράντα πόδια και τρέχει και τρέχει και τρέχει, σα το Θανάση Βέγγο (Θ.Β.) . Τρέχει και δε φτάνει που λένε στο χωριό. Θέλει να κάνει πολλά, να φτάσει ψηλά, να φανεί.

   Μετά τα σαράντα αρχίζει να μεσουρανεί! 

Και, καθώς μεσουρανεί, του φεύγουν τα σαράντα πόδια και μένει με δύο!...

Τί να προλάβεις μετά να κάνεις με δύο πόδια; 

Άντε να φτάσεις,το πολύ. μέχρι το σύλλογο μεσουρανούντων συλλομεσούρ για μακροζωία...

   Γι αυτό σου λέω Μαρία, 
έλα και κάτσε στην παρέα μας κι ασ τους καφέδες για λίγο...

   Η μακροζωία είναι πάνω από σαράντα φορές προτιμότερη απ τους καφέδες. Μαρία, Μαρία, ...

Η Μαρία ήταν έτοιμη να πειράξει τον μπαρμπαθανάση, να του πει "οκ, αλλά μόνο μια φορά το μήνα;" ("ένα το μήνα", δηλαδή), αλλά χαμογέλασε. 

 - Θα κάτσω για λίγο μπαρμπαθανάση με την ωραία παρέα σου, αλλά πρέπει να κάνω και λίγη δουλειά, έτσι δεν είναι, μπαρμπαθανάση;


Γιώργος ο μοναχικός ....

.

Ο λόγος σου

Ο λόγος σου με χόρτασε και το φαγί σου ... άστο κι αυτό... μιά και τόφερες...

Γιώργος ο μοναχικός (Γ.Μ.)

.

ΘΕΟΔΟΣΗΣ στα μείον 20 Κελσίου

Πολούς χαιρετισμούς στο εξαίρετο μέλος του Συλλομεσούρ αγαπητό και λεβέντη Θεοδόση που βρίσκεται στον Καναδά με θερμοκρασία μείον είκοσι βαθμούς Κελσίου για να διδάξει στους εκεί πως παίζεται το σκάκι και να απολαύσει τις χήνες του Καναδά. (Canada geese?)
Νάσαι καλά, μικρέ!...

Ο σύλλογος


.

Δίαιτα Κουταλιανού

Αυτή η δίαιτα δεν έχει σχέση με το αδυνάτισμα των κυριών, αλλά με το δυνάμωμα των κυρίων σε σχέση με τις αδύναμες κυρίες. 
Εδώ ισχύει το παράδοξο. Ακούστε το από το χαριτωμένο τραγουδάκι. 
Κλικ στο βιντεάκι και βοήθεια μας...  

Και με τις ευχές μου

Χρυσόστομος

.

Το δώρο στον Αντώνη

Απόσπασμα (όχι εκτελεστικό) από μια ωραία εκτέλεση, χάρμα, όχι μόνο οφθαλμών, αλλά αυτιών...

Ο σύλλογος

.

Πρωτοχρονιές και Πρωτιές

Καλή Χρονιά σ' όλες και όλους. Μακροζωία. Μωρό μου, πάμε.  Mπροστά. "Τράβα μπρός κι όσα έρθουν κι όσα πάνε" ...

Αφιερωμένο στη Σαμιώτισα Ξένια με τις ελιές και τα πολλά παιδάκια...Και τον..."turbo" και...

Η πρωτιά.  Μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, στην αρχαία Αθήνα. Τότε ιδρύθηκε η πρώτη στον κόσμο εταιρία από τη Φρύνη και γι αυτό η Φρύνη ονομάστηκε "Φρύνη η εταίρα των Αθηνών" ... 

Χρυσόστομος

(εκ του συλλόγου...)

. 
Να και παλιότερα... Κλικ εδώ  http://syllomesour.blogspot.gr/2010/01/blog-post.html 

Το δώρο του Αντώνη

Ο Αντώνης φίλος και μέλος του Συλλομεσουρ μας υπέδειξε

"ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΟΤΥΧΙΖΕΤΑΙ ΑΛΛΑ Ο ΓΕΡΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΖΗΣΕΙ ΚΑΛΑ" από τον Επίκουρο,

Σχετική πηγή http://www.mousa.gr/html/epikouros.html

Πολλά ευχαριστώ

Μαρία με τα κίτρινα

ΤΑ ... ΔΩΡΟΥΓΕΝΝΑ

Και αφού απολαύσανε οικογενειακά στην εκκλησία, σχεδόν όλη τη Θεία λειτουργία και το τροπάριο της μέρας, δεν το θυμάμαι ολόκληρο, κάπου οι πιτσιρίκοι έκαναν φασαρία και δεν άφηναν το ψάλτη να ακουστεί, αλλά το μουρμούριζε ο διπλανός μου, όσο κι αυτός θυμόταν, κάπως έτσι "εν αυτή (με περισπωμένη και υπογεγραμμένη το 'τη') γαρ, οι τοις άστροις λατρεύοντες, (πούσαι κα Σταυρούλα, F1=Help), υπό αστέρος εδιδάσκοντο, ΣΕ προσκυνείν, τον Ηλιον της Δικαιοσύνης και ........ Κύριε, δόξα σοι..."  γυρίσανε στο σπίτι και μετά τα ματς-μουτς κι ώσπου να φωνάξει η γιαγιά για το τραπέζι άρχισαν να ανοίγουν τα κουτιά με τα δώρα.

Δωρούγεννα, σκεφτόταν ο παππούς, καθισμένος σε μια γωνιά σιωπηλός, αλλά μ ένα διαρκές χαμόγελο γεμάτο καλοσύνη, και προσπαθούσε να μη χάσει ούτε μια κίνηση, ούτε μιά λέξη, ούτε μιά τσιρίδα από τα πάσης ηλικίας μέλη της οικογένειας...

Και να φανταστεί κανείς ακόμη δεν ήρθε ο Άγιος Βασίλης από την Καισαρία...

Θυμόταν τα νιάτα του, όταν έβγαινε στην αγορά με τη γιαγιά, νιόπαντροι, να ψωνίσουν δώρα, σε κάθε βήμα του, ένοιωθε δίπλα του τη γιαγιά να τον "διακτινίζει" για να βρεί πόσο χρήμα μπορεί να του πάρει για τις δικές της αγορές, τα δώρα. Τότε δεν ήταν γέρος ούτε και τσιγκούνης, αλλά και κείνη η ορμή να πάρουμε κι αυτό να πάρουμε και κείνο ήταν κάτι που του θύμιζε τη Λερναία Ύδρα. Ένα κεφάλι της έκοβες, δύο κεφάλια φυτρώναν στη θέση του ενός. Έτσι και με τα δώρα. Μόλις έπαιρνες το ένα, σου ζητούσε κι άλλα δύο. Βωμός της αγάπης, σκεφτόταν.   

Αλλά μη ξεχνάμε και τον έρωτα! Πού τον θυμήθηκε τώρα. 

Ο παπούς κατάφερνε να τα καταφέρνει. Ηρακλής δεν ήθελε να γίνει. Δε ήθελε φυσικά να σκοτώσει καμιά Λερναία Ύδρα...Ούτε φυσικά και τη γιαγιά στα νιάτα τους. Ηταν ερωτευμένος με τη γιαγιά...Του άρεζε και το τραγουδάκι. "Μια ζωή την έχουμε κι αν δε την γλεντήσουμε..." 

- Φτάνουν αυτά τα δώρα που πήρες, της έλεγε τρυφερά. Έχω να σου κάνω και μερικά δωράκια το βράδυ στο κρεβάτι...

- Α, να χαθείς, βρε, σα δε ντρέπεσαι λιγάκι, τούλεγε και σταματούσε να ζητάει περισσότερα δώρα.

Ήξερε πολύ καλά, αχ γιαγιάκα μου, πόσο σαγαπώ, ότι ο παπούς στο κρεβάτι την ξεχνούσε τη Λερναία ΄Υδρα. Μετά το ένα, άλλα δύο. Μετά τα δύο, άλλα τέσσερα! Όχι ότι τα μετρούσε. Δε συμπαθούσε καθόλου τα μαθηματικά.

Το ίδιο κι η γιαγιά...

Καλά Δωρούγεννα,

όλος ο σύλλογος, 
με όλα του τα μέλη...   

Ανάθεμα τα αυτά τα βελανίδια

Τί το θέλανε αυτοί οι γλωσσολόγοι να συνδέουν τη σύγχρονη γλώσσα με την αρχαία...

Άκουσε κάποια στιγμή ο ευλογημένος το αρχαίο " της δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται" και πως το σύνδεσε με τα βελανίδια, βελανίδια η δρυς, βελανίδια η "πεσούσα", και το προχώρησε:
"Της... δρυός ...πεσούσης, ... πας ανήρ ... "χαιρέτα μας τον πλάτανο"...

Και τί να κάνει μετά απ'  αυτά κι ο αετός!!! Tο λέει και το δημοτικό  τραγούδι...
Κλικάρετε το βίντεο...

Αλέξης ο αλεξικέραυνος

Φεμινιστικές εξελίξεις

Από την Πίπη τη φακιδομύτη φτάσαμε στην Πέππα το γουρουνάκι...

Καλή καρδιά...

Χρυσόστομος

Τζάμπα ξύδι

Τζάμπα ξύδι, γλυκό σα μέλι.

Ο σύλλογος σας βρίσκει προτάσεις για μακροζωία.

Ιδού:

 http://www.freewaretips.gr/?gclid=Cj0KEQjwqe-rBRCv_J6qs6isp6EBEiQAmbctFlkbKzCa0-0ZMy8-XvF2BlwgbB_NtCSsGeZkr0RXHrkaAohj8P8HAQ

Κι ένα μεγάλο μπράβο στο λεβέντη του σάητ.


Μαρία με τα κίτρινα


.

 

Μετεωρολογικά (2)

 Ευχαριστούμε τον κ. Ευάγγελο Μαντή για το σπουδαίο του βιβλίο που μας χάρισε.

Επίσης ευχαριστούμε τον κ Γιάννη Γιαπουτζίδη, πρόεδρο της Λέσχης Αξιωματικών Αεροπορίας Θσσαλονίκης, που φρόντισε για τη διανομή του βιβλίου.

Σα ...σύλλογος για τη ... μακροζωία... τους ευχόμαστε να μακροζωήσουν...

Νάστε καλά και οι δυό σας που μου ζωντανέψατε ωραίες αναμνήσεις από τις όμορφες μέρες στη Μετεωρολογία.


Γιώργος ο Μοναχικός...

Κάθισμα βαθύ, έναου...

Ο μπαρμπαγιάννης συνήθιζε τ απογεύματα να περνάει από το καφενείο του συλλόγου και να πίνει το καφεδάκι του καθήμενος σιωπηλός στο πιο μακρυνό τραπεζάκι που έβλεπε προς το δασάκι της περιοχής. Σιωπηλός και σκεφτικός.

Η Μαρία με τα κίτρινα του πήγαινε το καφεδάκι και όταν είχε λίγο χρόνο καθόταν μαζί του και τον έπιανε κουβέντα.

- Τί γίνεται, μπαρμπαγιάννη, πως πάμε με τις νίκες...
- Τις απωλεσθείσες, θες να πεις, έλεγε χαμογελαστά ο μπαρμπαγιάννης και τράβαγε την πρώτη ρουφηξιά ρίχνοντας μια ματιά στο μπούστο της Μαρίας.
- Ας είναι και απωλεσθείσες έλεγε χαμογελαστά η Μαρία κι έκανε πως σιάζει τη μπλούζα της δήθεν να μη τον βάζει σε πειρασμό και τον δυσκολεύει και δε μπορεί να της μιλήσει για κάποια νίκη του.

Ο μπαρμπαγιάννης ήταν από τα λίγα μέλη του συλλόγου που δεν του άρεσε να διηγείται ασήμαντα περιστατικά απο τη ζωή του και κατά τη διήγηση να ηρωοποιεί το εαυτό του οτι αυτός και μόνο τα κατάφερνε να βγαίνει νικητής στη καθημερινότητα.

Ο μπαρμπαγιάννης αιθανόταν ήρωας κάθε φορά που μπορούσε να απομονώσει κάτι από τη ζωή και να διαπιστώνει τι έχασε.

Νίκες απωλεσθείσες τα ονόμαζε δανειζόμενος τη έκφραση από κάπου που δε θυμόταν που την είχε ακούσει ή διαβάσει παλιότερα.

Η πιο δημοφιλής νίκη απωλεσθείσα ήταν αυτή με τη λεκάνη της τουαλέτας.

Πριν αλλάξουν τη λεκάνη της τουαλέτας από επίπεδη όπου το σώμα του έκανε την άσκηση που ο γυμναστής στο σχολείο την έλεγε "κάθισμα βαθύ, έ-ν-α-ο-υ"  αισθανόταν οτι έκλεβε από το χρόνο της ζωής για τις υποχρεωτικές ανάγκες του σώματος το χρόνο της αφόδευσης και το αξιοποιούσε σαν γυμναστική άσκηση που ο γυμναστής του τους παράγγελνε τοσο απολαυστικά. Έ-ν-α-ο-υ!!!

Με την καθιστή λεκάνη που διάλεξε η μακαρίτισα όταν ήταν νιόπαντροι κατά τη διάρκεια της αφόδευσης έπρεπε να κάθεται στη λεκάνη αλλα το κάθισμα στη λεκάνη δεν ήταν ένα κάθισμα βαθύ έναου...

Περίπου πέντε λεπτά της ώρας κάθε μέρα έχανε απο τη γυμναστική του. Το περιβόητο "να γυμνάζεστε καθώς ζείτε κάθε στιγμή της ζωής σας" του αγαπημένου του γυμναστή "έναου¨" είχε αρχίσει να χάνεται με την αλλαγή της λεκάνης.

Μια νίκη απωλεσθείσα...

Η Μαρία προσποιήθηκε ότι έχει να κάνει καφέ για ένα μέλος που ήλθε πριν λίγο, θα τα ξαναπούμε μπαρμπαγιάννη ε'ιπε χαμογελαστή κι έφυγε προς τα γραφεία. Νάστε σίγουροι πως θα σκεφτόταν και τη δική της νίκη απωλεσθείσα. Σίγουρα θα είχε  κι αυτή καθιστή λεκάνη στην τουαλέτα της

Χρυσόστομος.


 =========

Ένα τηλεφώνημα.

Η Κατερίνα μας τηλεφώνησε να μας πει ότι της άρεσε πολύ η ιδέα της ισόπεδης τουαλέτας και να μας ρωτήσει αν είναι από πορσελάνη και αν μπορεί να πάρει δώρο το γυμναστή. 
.