Παρηγοριά...

Μην τρως από τις σάρκες σου, βρε αγόρι μου, του έλεγε όταν συχνά τον έβλεπε στενοχωρημένο. Άσε και κάτι γιά τα καημένα τα σκουληκάκια...

Χρυσόστομος

.

Τα χαμόγελα

Το χαμόγελό του ήταν αφοπλιστικό!

Κάθε κοριτσάκι μόλις που τον έβλεπε να χαμογελάει, αν φορούσε πουκαμισάκι άρχιζε να ξεκουμπώνεται...

Αν φορούσε φόρεμα με φερμουάρ στη ραχοκοκαλιά μόλις που τον έβλεπε να χαμογελάει γύριζε την πλατούλα της και τον παρακαλούσε να της ανοίξει το φερμουάρ...

Αν φορούσε φόρεμα με πολλά κουμπάκια στρουμπουλά στη ραχοκοκαλιά της μόλις που τον έβλεπε να χαμογελάει του γύριζε την πλατούλα της και τον παρακαλούσε να της τα ξεκουμπώσει ένα ένα...

Είχε γίνει φίρμα στο ξεκούμπωμα... Πολύ δουλειά φίλε μου... Πολύ δουλειά!

Αλλά κάποια στιγμή έκοψε απότομα η πολλή η  δουλειά... Τα κοριτσάκια ένα μετά το άλλο δεν του ζητάγαν ξεκουμπώματα - άη ξεκουμπήσου, Χρυσόστομε, όλο χαζομάρες λες...

Τί είχε συμβεί...
 
Στη γειτονιά είχε έλθει ένα παληκάρι, όχι με αφοπλιστικό χαμόγελο, αλλά με ένα ... εφοπλιστικό χαμόγελο, κατάλαβες τώρα κύριε Χρυσόστομε;;;

Γιώργος ο Μοναχικός (Γ..Μ.)

.

Αιμομιξία

 

 

Η μετάγγιση αίματος δεν είναι αιμομιξία!

Ούτε όταν ο κουμπάρος με την  κουμπάρα συνκρεβατώνονται!

Η σύζυγος του κουμπάρου είναι η κουμπάρα, με παπά και με κουμπάρο...

Άντε να μη... 

Θα τα ξαναπούμε.

Χρυσόστομος

.

Το δίλημα

     

     
(αφιερωμένο)     
                              Το δίλημά σου στη ζωή 
                     εκφράζει η "Μαρία"
                     είτε και "με τα κίτρινα"
                     είτε με ...κελεμπία.

                     Φέρνει φθορά το δίλημα!
                     Όμως έχει και γλύκα...
                     Κράτα τα φίλε και τα δυό.
                     Παίξτο ... κυρα-Μαρίκα. 


Γιώργος ο μοναχικός (Γ.Μ.)
Έτσι για να περάσει  η ώρα...

κλικ στο βίντεο 

κλικ στο βιντεακι
κι αν δε το παίζει το βιντεάκι
κάντε κλικ στο κλικ εδω
κλικ εδω 


.

Η νιαουρίτσα

-Βρε καλή μου, βρε χρυσή μου, γιατί επιμένεις να πάμε ταράτσα...

Έξω φυσάει το ξεροβόρι, όλα είναι παγωμένα, θα πουντιάσουμε, ενώ εδώ έχουμε τη σομπίτσα, ας είναι καλά η γιαγιά που έβαλε ολόκληρο κούτσουρο για να βράσει τη φασολάδα στη ξυλόσομπα, να πάμε στη φλοκάτη, ζεστή και μαλακιά που είναι, να ακούμε και το ροχαλητό του παπού που κουκουλώθηκε, θα πω και στο φιλαράκι τον κόκορα να σου τραγουδήσει την παλόμα...

- Για ποιά παλόμα μιλάς βρε; Ποιόν κόκορα; Για ποιά με πέρασες; Ξέρεις ποιά είμαι εγώ; Εγώ είμαι η νιαουρίτσα, με τη ροζ μυτούλα, νιάου βρε γατούλα, κτλ, το ξέχασες;

- Καλέ, για το κούκου - ρούκου - κού, παλόμα, σου λέω , το τραγουδάει πολύ ωραία ο φίλος μου ο κόκορας...

- Ό,τι και να λες εσύ, εγώ δεν πάω με κοκόρια! Εγώ θέλω ταράτσα! Τα-ρά-τσα, κατάλαβέ το...

- Βρε καλή μου, βρε χρυσή μου, θα σου πάρω και δυο κιλά μαρίδα να φας και να "κάνεις ταράτσα" τη κοιλίτσα σου...Πάμε στη  φλοκάτη τώώώρα;

- Δε με ξεγελάς εμένα με μαρίδα, εγώ θέλω χρυσόψαρα, κατάλαβες;

- Θα σου δώσω και χρυσόψαρα, πάμε τώρα στη φλοκάάάτη;

- Σου είπα, εγώ θέλω ταράτσα, τα-ρά-τσα, πάρτο χαμπάρι...

Ήταν έτοιμος ο γάτος να την ξεσκίσει, αλλά το ανέβαλε. "Θα την ξεσκίσω στην ταράτσα" σκέφτηκε.

- Ώστε επιμένεις ταράτσα, της λέει, πάμε! και -μουρμουριστά- θα δεις εσύ...

- Δεν τον άκουσε καθαρά, αλλά τί της ένοιαζε; Η νίκη της ήταν διπλή. Και ταράτσα και ξέσκισμα, τέλειος συνδυασμός...


ΣΣ να και το τραγουδάκι μας, κλικ στο βίντεο ή στο url

ή κλικ στο  url   https://www.youtube.com/watch?v=XQECA15-CUk


Χρυσόστομος

.

Η ατλαντίδα

Είχε μαζέψει μερικούς παραπεντάρηδες στο μεγαλύτερο τραπέζι του καφενείου του συλλόγου και μέχρι να φέρει η Μαρία με τα κίτρινα τα καφεδάκια τους έκανε το γνωστό briefing της Κυριακής. Πάντα είχε κάτι αν όχι καινούργιο, σίγουρα κάτι εντυπωσιακό να πει .

Σήμερα θα σας μιλήσω για τη σημασία του σεξ στις  προχωρημένες ηλικίες. Ειδικά οι άνδρες θα πρέπει να κάνουν μέχρι τα τελευταία τους, έστω και "ένα το μήνα" που λέει και το δελτίο του συλλόγου. 

Σαν πειστήριο, σας θυμίζω τη σύνταξή σας. Μία το μήνα!
 
Θα πρέπει να βρείτε μια φιλενάδα, αν δεν έχετε ή αν η κυρία σας σας το αρνείται. Ξεχάστε τις κακοήθειες του κόσμου, όπως πορνόγερε, κτλ.

Πάρτε για παράδειγμα την επιστήμη. Ψάχνουν για την Ατλαντίδα, που οι περισσότεροι την αποκαλούν Χαμένη... 

Σερσέ λα φάμ, που λένε και οι Γάλλοι. Φημίζονται για την ειδικότητα τους στο σεξ... Και οι γαλιδούλες φυσικά... Αντε και στα δικά μας, παιδιά, η ώρα η καλή..

- Αμάν, καλέ Μαρία, με τη γρηγοράδα σου στα καφεδάκια. Μας έκοψες πάνω στο καλύτερο....  

Μαρία είναι αυτή, τί να της πεις. Να της αλλάξουμε όνομα λέω εγώ, είπε ο πιο παραπεντάρης της παρέας. Να τη λέμε Μαρία η ελπιδοφόρα...

Σαν ελπιδοφόρο ακούγεται συμφώνησαν και οι άλλοι και τράβηξαν την πρώτη ρουφηξιά με μουσική υπόκρουση...

Γιώργος  ο Μοναχικός (Γ.Μ.)


. 

Του ... φερετζέ απόντος ...

"I am a Seenager" (senior teenager)


Μόλις ανακάλυψα την ηλικιακή ομάδα μου! Είμαι Seenager! (senior teenager)

Έχω όλα όσα ήθελα ως έφηβος, μόνο 50-60 χρόνια αργότερα.
Δεν έχω να πάω στο σχολείο ή την εργασία!
Δεν έχω απαγόρευση της κυκλοφορίας!
Έχω άδεια οδήγησης και το δικό μου αυτοκίνητο!
Έχω "ταυτότητα" που μου επιτρέπει είσοδο στα μπαρ!
Οι γυναίκες που συναναστρέφομαι δεν φοβούνται μήπως μείνουν έγκυες!
Και δεν έχω ακμή!
Η ζωη ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ!
Επίσης, θα αισθανθείτε πολύ πιο έξυπνοι μετά την ανάγνωση του μηνύματος, αν είστε Seenager.

Ο εγκέφαλος των Seenagers είναι αργός γιατί ξέρουν πάρα πολλά!!.
Οι Seenagers δεν είναι σε μειονεκτική θέση λόγω ηλικίας, απλά τους παίρνει  περισσότερο χρόνο  να θυμηθούν τα γεγονότα,
επειδή έχουν περισσότερες πληροφορίες στον εγκεφάλό τους!!
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό προκαλεί πρόβλημα στην  ακοή, καθώς ασκεί πίεση στο εσωτερικό του αυτιού τους!
Επίσης, οι Seenagers όταν πηγαίνουν σ´ ένα άλλο δωμάτιο για να πάρουν κάτι,  φθάνοντας αναρωτιούνται "τι ήρθα να πάρω??".
Δεν είναι πρόβλημα μνήμης!! Είναι μία φυσική λειτουργία ώστε αναγκάζει τους Seenagers για περισσότερη σωματική άσκηση!
Έχω πολλούς φίλους μου που πρέπει να στείλω το μήνυμα, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να θυμηθώ τα ονόματά τους!
Σας παρακαλώ να στείλετε αυτό το μήνυμα  στους φίλους σας! ίσως είναι και δικοί μου φίλοι!!




(Από το Νίκο, ένα mail. Τον ... Thank ...πολύ.)

Ο σύλλογος... 


.

Μηνας

Μηνας μπαινει, μηνας βγαινει..."Ενα το μηνα" δηλαδη....

Νοημοσύνη της επιβίωσης

Πιτσιρικάς έκανε θελήματα και μάζευε δεκαρούλες και τις έδινε στη μανούλα του. Κέρδιζε και την αγάπη των γειτόνων και ήταν γνωστός σ όλη τη γειτονιά και στην κοντινή αγορά.

Αργότερα βοηθούσε και τους συμμαθητές του και στα μαθήματα και στα σταυρόλεξα.
- Προϊόν γάλακτος, τρία γράματα, ο απέναντι συμμαθητής του.
- Τυρί, έλεγε αυτός!
- Μα το τυρί έχει τέσσερα γράμματα...
- Ε, φάε ένα κοματάκι απ το τυρί να γίνει με τρία γράμματα...όπως το τραγούδι "τιρ" λατα τιρλάτατα...Γέλια...Πιτσιρίκοι...

Αργότερα, κάπου μετά την εφηβεία, ερωτεύτηκε σφοδρά τη Μαρίτσα, όχι "τη βάρκα λεν Μαρίτσα", και οι δικοί του τον πάντρεψαν στο άρπα κόλα γιατί έβλεπαν τη βάρκα να μετατρέπεται σε φουσκωτό και στο χωριό ήταν βαρύ το παρατσούκλι "το μπάσταρδο" για το μωρό.

Την ίδια εποχή με αφορμή κάτι μικροεχθροπραξίες με τη γείτονα 
χώρα τον πήρανε φαντάρο.

Χρόνια φανταρίτιδα την έλεγε ο γεροντάκος γιατρός του χωριού. Θα επιβιώσουν τα παιδιά. έλεγε για τους φαντάρους. Είναι τσακάλια.

Και ο γάμος με τη Μαρίτσα θα επιβιώσει. Με άδειες από τη σημαία πεταγόταν ως τη Μαρίτσα και την επιβίωνε κι αυτήν.
Και να το "αυξάνεσθε και πληθύνεστε". Γέμιζε κουτσούβελα το σπιτάκι τους.

'Ολοι στο χωριό βοηθούσαν την οικογένεια του φαντάρου. Άλλος ψωμιά, άλλος τυριά, άλλος ζαρζαβάτια, όλα τα καλά. Πιο χουβαρντάς ήταν ο κουμπάρος. Σχεδόν κάθε μέρα έστελνε με τη γυναίκα του πράγματα. Κούριερ η κουμπάρα. Ο κουμπάρος δεν πήγαινε ο ίδιος γιατί το χωριό είχε πολλούς κοτσομπόληδες..

Μόνο μια φορά, επιβαλόταν, πήγε ο κουμπάρος. Οι φασολιές είχαν ψηλώσει πολύ και η κουμπάρα δεν μπορούσε να φτάσει ως τις κορφές να μαζέψει τα φασόλια. Τότε έτρεξε ο κουμπάρος, ανέβηκε σε μια σκάλα, κι έτσι μάζεψαν μαζί με την κουμπάρα τα φασόλια.Το κρέας του φτωχού.

Ένιωθε κάποιες τύψεις η κακομοίρα, αλλά είχε και τα ελαφρυντικά της. Ήταν ευεργετημένη τόσα χρόνια από τον κουμπάρο. Δεν της πήγαινε να δείξει αχαριστία.

Κι ο φαντάρος της συχνά της έλεγε, βαρκούλα μου, μην ανησυχείς για μένα, ξέρω να επιβιώνω, κοίτα εσύ να είσαι καλά...

Τα χρόνια πέρασαν, πολλά παιδιά, πολλά εγγόνια, ο φαντάρος ασπρομάλλης σε μια παμπάλαια πολυθρόνα, θυμόταν, ξεχνούσε, ξαναθυμόταν, ξαναξεχνούσε, κάπου χαμογελούσε μόνος του.

- Επεβίωσε...και πριν κλείσει το χαμόγελο...απεβίωσε.

Και βιντεάκι...

Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)


 Αν το βιντεάκι δεν παίζει κάντε κλικ ΕΔΩ.
 

  .

Ο καιρός

- Μαλάκωσε ο καιρός, φίλε μου...
- Oh  yes... φυσικό είναι, με τόσους μαλάκες...

Περαστικός

.

Κική ή Κοκό...

Συμβαίνει και στους καλύτερους συλλόγους, όπως στο συλλομεσούρ, και στο συλλομεσούρ, και στο συλλομεσούρ, ...

Ο Χρυσόστομος γουστάρει τη Μαρία με τά κίτρινα, αλλά δεν...

Η Μαρία με τα κίτρινα γουστάρει το Γιώργο το Μοναχικό (Γ.Μ.), αλλά δεν... 

Ο Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)  γουστάρει τη δακτυλογράφο, αλλά δεν...

Η δακτυλογράφος γουστάρει δηλαδή, αλλά δεν...

Και ούτω καθεξής, αλλά δεν...

Ένα απέραντο ζικ-ζακ από "αλλά δεν" δηλαδή, αλλά δεν...

Φαύλο ζικ-ζακ, όπως λέμε, φαύλος κύκλος δηλαδή, αλλά δεν...

Και τί θα γινόταν δηλαδή χωρίς το "αλλά δεν", αλλά ΔΕΝ.

Και ακούς το Χρυσόστομο να σιγοτραγουδάει

    " μα θαρώ πως θα τα μπλέξω
      απ την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω 
      την Κική την αγαπώ
      μα μ αρέσει κι η Κοκό..."

Και συνεχίζει η Μαρία με τα κίτρινα, αχ αυτές οι φιλολόγες, 
σαν απάντηση στο Χρυσόστομο, call and answer, 

      Φίλε διώξε την Κοκό
       κράτα μόνο την Κική!
       Η Κική που σ αγαπά
       θα σου δώσει και ... κοκό!... 

Ιδού και η πηγή, κάντε κλικ στο βιντεάκι...  

 

Αν το βιντεάκι δεν παιζει καντε κλικ ΕΔΩ.

.

Αφιερωμένο

Στο NICHOLAS

 

Του ορθού

Ένας ασήμαντος παιδικός φίλος, δηλαδή, ένας ορθοπαιδικός φίλος, δηλαδή, ένας παιδικός φίλος του ... ορθού...


Αλέξης ο αλεξικέραυνος 


.

F O R T I S S I M O !

ΜΕΓΑΛΟ  ΜΠΡΑΒΟ, ΠΑΙΔΙΑ...

Ο σύλλογος


.

Η Κέρκυρα του Κώστα

Η Ιθάκη του Καβάφη, για τον Κώστα, είχε μπεί σε δεύτερη μοίρα. ¨Σα βγείς στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος..."

Του Κώστα η Ιθάκη ήταν η Κέρκυρα !!!

Στην πρώτη του πτήση σα απόφοιτος πιλότος της Σχολής Αεροπόρων είχε την ατυχία να χαλάσουν όλα τα όργανα  επικοινωνίας του αεροπλάνου και, δεν έφτανε μόνο αυτό, τα σύννεφα τον είχαν περικυκλώσει και δεν μπορούσε να δει το έδαφος. Δεν ήξερε που βρισκόταν, δεν ήξερε που πήγαινε.

Κάποια στιγμή από ένα παροδικό άνοιγμα στα σύννεφα είδε την Κέρκυρα και πήρε πορεία για Αθήνα. Προσγειώθηκε με τα χειροκροτήματα όλων του αεροδρομίου.

Αργότερα του ανατέθηκε ένα γραφείο  προγνώσεως καιρού του αεροδρομίου. Προγνώστης καιρού. 

Τα πρωινά, μόλις έμπαινε στο γραφείο, ρωτούσε.
- Η Κέρκυρα, τί καιρό δίνει η Κέρκυρα;

Ανάλογα με τον καιρό που έδινε η Κέρκυρα και με μια βιαστική ματιά στους χάρτες καιρού (τότε δεν υπήρχαν οι δορυφόροι) έβγαζε την πρόγνωση καιρού του εικοσιτετραώρου.  

Δεν είχε πέσει ποτέ λάθος!!!

Τώρα έφυγε για την τελευταία του πτήση. Ο καιρός αίθριος παντού, και στην Κέρκυρα, Κώστα, καλή σου πτήση...

Ολίγον νεφελώδης σ αυτούς που μείναν εδώ, στο αεροδρόμιο της καθημερινότητας. Τί να κάνουμε... Έτσι είναι η ζωή...


Όλος ο σύλλογος... Αρτιμελώς...


.

Ο καρτοκινητός

Ο Βαγγελάκης, στα νιάτα του ήταν ένας παίδαρος μέχρι εκεί πάνω. Δούλευε και σπούδαζε και με το χαρτσιλίκι του τα κατάφερνε μια χαρά κι έκανε και τη νεανική ηλικία του όμορφη με τα κοριτσάκια.
Κέρναγε μιά πάστα φλόρα ή σοκαλάτα στο ζαχαροπλαστείο της παραλίας και μετά τις πήγαινε στο δωμάτιο ν ακούσουν μουσική και  να τις κεράσει και κανένα λικεράκι που του έφτιαχνε η γιαγιά του. Άχ αυτές οι γιαγιές, πόσα ξέρουν, πόσα ξέρουν...

Δεν ήταν ακριβώς ένας κοινός αγγλομπαράς, αλλά τα αγγλικά του ήταν η καραμπίνα του. Κυνηγός ... κορμιών...

-Rip  off (ρίπ οφ,γδύσου!) έλεγε στη μικρούλα λες και την έβλεπε σαν DVD. Σίγουρα κάτι θα έχετε ακούσει κι εσείς για το ριπ ντιβιντί. Έλα τώρα...

Έπαιζε μια, δυο, και τρείς φορές, κάπου κάπου και τέσσερις φορές το ντιβιντάκι στο PC (πισί) του, άλλοτε στο desktop (επιτραπέζιο) κι άλλοτε στο bedtop (μπέντοπ, bed κρεβάτι) και μετά της πέταγε με χαμόγελο "wash and go..." (γουός εντ γκόου,πλύσου και φύγε)...

"Τυχερό" - τί τυχερό ...- το λέει ο λαός... Ένα ντιβιντάκι του κόλλησε. 

Τί να κάνει ο  άνθρωπος... Θα το αφήσω να παίζει συνέχεια. Το ίδιο DVD.

Και κάποια στιγμή της λέει: Θα σου κάνω ένα μεγάλο δώρο. Ένα γάμο που θα τον ζηλέψουν όλοι.....

Τα χρόνια κύλισαν σαν νεράκι λες και ανήκουν στη κατηγορία των "υγρών σωμάτων" (στερεά, υγρά και αέρια κλπ).

Και τώρα κοκαλιάρης (να χάσετε βάρος του λέγαν οι γιατροί και να περπατάτε πολύ) με φανελάκι αθλητικό και σορτάκι και βήμα ταχύ,  με τα χέρια που ανεβοκατέβαιναν ως το ύψος των ώμων όπως οι φαντάροι στην παρέλαση,  ανηφόριζε για το καφενεδάκι το συλλόγου.

Από μακριά φαινόταν σαν μια κάρτα τηλεφώνου που  περπατάει. "Καρτοκινητόν" τον είχε βαφτίσει ο Χρυσόστομος.

- Χρυσόστομε, διαμαρτύρομαι. Δεν είσαι εντάξει φίλος. Έμαθα σχολίασες το γάμο μου...

- Έλα βρέ, με παραξήγησες, δεν είπα τίποτε κακό. Εσύ έκανες στη γυναίκα σου ένα ωραίο δώρο, το γάμο, κι αυτή θα σου το ανταποδώσει, το δώρο, με μια ωραία κηδεία, funerals, που θα τόλεγες κι εσύ...

Ο καρτοκινητός, καλό παιδί, "πολύ Κούντερα διαβάζεις, Χρυσόστομε", λέει.Άντε κέρνα καφεδάκι τώρα, ένα τη μέρα το επιτρέπει κι ο γιατρός και δη άμα είναι κερασμένο... 

Το σημειωματάριο ( Μέρος Γ΄ )

=====================================
Με τις ΕΥΧΕΣ όλου του Σύλλογου για την επέτειο του γάμου σας...............

 ====================================
 
Κοιταχτήκαμε με τη  Χαρούλα και χωρίς να πούμε λέξη δεχτήκαμε αυτή την αλήθεια:

Πράγματι η ζωή είναι μια διαδικασία που την έχουμε όλοι ανάγκη. Γιατί μέσα σ' αυτή τη διαδικασία - διαδρομή που κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει διδασκόμαστε και βιώνουμε τις αξίες της ζωής, την αγάπη, την αλήθεια, τη δημιουργία και μέσα στο σήμερα. στο τώρα και στο λεπτό αξίζει να βλέπουμε πως τη χαρά της ζωής τη συνειδητοποιούμε αστραπιαία και την απολαμβάνουμε σπάνια.
Είναι σαν αστραπή μέσα στο σκοτάδι.

--- 'Οταν είσαι λησμονημένος ή παραμελημένος ή σκοπίμως εκμηδενισμένος και μειδιάς εσωτερικώς υπερήφανος δια την ύβριν,
αυτό είναι ΝΙΚΗ.

--- Όταν καταλάβεις ότι έχεις γεράσει και η πρώτη μεγάλη ανηφόρα και η κορυφή έχουν τελειώσει, πήγαινε από πίσω όπου δύει ο ήλιος, προσπάθησε να κατεβαίνεις με τις φτέρνες, βάζοντας κόντρα στη βαρύτητα, μη σε νικήσει η κατηφόρα και κατρακυλήσεις.

---  Αν δεν είσαι έτοιμος να ααντιμετωπίσεις την αχαριστία μη προσφέρεις ποτέ σε κανένα την καλοσύνη σου και τον εαυτό σου.

--- Μία μικρή εκδίκηση είναι ανθρωπινότερη από καθόλου εκδίκηση.

--- Η πιό πικρή απογοήτευση που νιώθεις όταν προσφέρεις καλοσύνη και την ανταποδίδουν με αδικία.

--- Όσο γερή πανοπλία και αν φοράς, μπορεί να βρεθεί κάποιος να σε τρυπήσει μ' ένα άχυρο.

--- Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλεται όμως  να σηκωθείς.

--- Με το χαμόγελο κερδίζεις περισότερα παρά με το σπαθί σου.

--- Χωρίς Θεό όλα εις μάτην.

--- Το κακό όταν δεν το τιμωρείς από την αρχή σιγα σιγά μεγαλώνει.

--- Η μόρφωση εείναι το στολίδι στην ευτυχία και το καταφύγιο στη δυστυχία.

--- Το δάκρυ είναι η βροχή της καρδιάς...


Ο σύλλογος ... αρτιμελώς, (με όλα του τα μέλη), χέρια, πόδια κλπ

.

Συγκριτική δικαιοσύνη

Το μη χείρον, βέλτιστον! ή 
Απ' τολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα... 

Στο γνωστό καφενεδάκι του συλλόγου με θέα εκείνη την όμορφη πλαγιά του λόφου με τα δέντρα και τους ωραίους λουλουδόκηπους οι συζητήσεις και τα καφεδάκια στις μικρές σε κάθε τραπεζάκι παρεούλες έπερναν κι έδιναν. Χαρούμενα μελίσια.

Σ ένα ακριανό κάπως τραπεζάκι, η κυρία Χρύσα με δύο άνδρες καθόταν σιωπηλή. Είχε τα παράπονά της από τη συμπεριφορά του Χρυσόστομου κι ήρθε να βρεί το δίκιο της.

"Όλη τη μέρα πηγαίνει για ψάρεμα και το βράδυ στο κρεβάτι μου γυρνάει την πλάτη" έλεγε με παράπονο στον κυρ Χρήστο, συνταξιούχο θυροφύλακα των δικαστηρίων.

Ο κυρ Χρήστος συμπλήρωσε τριάντα πέντε χρόνια στην δικαστική υπηρεσία, θυρωρός με ανοιχτό μυαλό, και ήξερε πολλά από δίκαιο και δικαιοσύνη. Η συζήτηση μαζί του ήταν μια γρήγορη δίκη που έβγαζε τις δικαιότερες αποφάσεις.

" Να περιμείνουμε και το Χρυσόστομο, κυρία Χρύσα, ν ακούσουμε τι θα μας πει κι αυτός. "Μηδενί δίκην δικάσεις πριν αμφοίν μύθον ακούσεις" έλεγε ο Πλάτωνας!"
Και εξηγούσε:

Οι πιο πολλοί νεοέλληνες έχουν ξεχάσει μια σπουδαία πτώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας  και αργότερα γλώσσας των Ευαγγελίων, τη δοτική πτώση. Μηδενί δίκην δικάσεις, το μηδενί, όπως και το "δος ημίν σήμερον" το ημίν, που λέει κάθε μέρα ο λαός. Και πολύ σωστά. Έχει ο Θεός.

Μύθος εδώ είναι οι απόψεις και τα επιχειρήματα, πως βλέπει και ο άλλος τις κατηγορίες του ενός.

Το μύθο της κ Χρύσας τον ανέπτυξε ο κύρ Χρήστος στο Χρυσόστομο και τους άλλους παρόντες:

" Αρχεται η συνδρίασις, ησυχία παρακαλώ, ευλογητός ει Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιωματά σου... κλπ κλπ τί έχεις να πείς, Χρυσόστομε, ποιός είναι ο δικός σου μύθος...

"Για το ψάρεμα, αυτό το ξεκίνησα σαν κάτι καλό όταν άκουσα τον αριστερό ψάλτη να ψέλνει κάτι σαν " ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας κλπ" κι είδα ότι στο Γιώργο το Μοναχικό (Γ.Μ.) αρέσει το ψάρεμα...κλπκλπ μύθος είπαμε...

Η κυρία Χρύσα κουνούσε το κεφάλι της, σαν νάλεγε "κούνια που σε κούναγε" που μου ακούς και τον ψάλτη. Όλη την ώρα κοιμάσαι στο στασίδι...

Ο Χρυσόστομος συνέχισε:

Είπατε κάτι για τον Πλάτωνα, νομίζω. Αυτός δεν είναι που ανακάλυψε το "πλατωνικό έρωτα" ή κάνω λάθος; Όλα τα αντρόγυνα μετά απο μερικά χρόνια γάμου κοιμούνται πλάτη με πλάτη...

Η κυρία Χρύσα δεν άντεξε να περιμείνει την απόφαση του δικαστηρίου. Αρπάζει το Χρυσόστομο απ το γιακά. "Παντόφλα και πάσης δικαιοσύνης", σκέφτηκε. Αλλά μετάνοιωσε αμέσως. Του έδωσε μιαν αγκαλιά κι ένα φιλί στο στόμα σαν τις παλιές ταινίες του κινηματογράφου.

Ακούστηκαν χιλιάδες χειροκροτήματα απόλα τα παρόντα μέλη του συλλόγου. Κι όλοι φωνάζανε : He is the best... He is the bestseller... Long live the king...

Μαρία
φυσικά με τα κίτρινα

Φέρε καφεδάκια να το γλεντήσουμε, Μαρίαααα...

.

Στην εντέλεια για τη συντέλεια

Τα λυπότανε τα φιλαράκια ο Χρυσόστομος όταν του λέγανε παραπονεμένα
- Τί κακό κάναμε και μας κοπανάνε κάθε τόσο την ίδια παροιμία, ο γέρος, λέει, ή από πέσιμο θα πάει ή από ...πέσιμο...

- Ένοια σας και το κανόνισα, έλεγε ο Χρυσόστομος.

- Τί κανόνισες πάλι, ρωτούσαν και κρεμόντουσαν από τα χείλη του...

-  Η δακτυλογράφος, καταλάβατε, ε, την παρακάλεσα τη γυμναστική της με το μπικινάκι να μην την κάνει στο δασάκι, αλλα εδώ στο καφενέ μας, μπροστά μας, εμεις καλά παιδιά είμαστε και την αγαπάμε...

- Βρε Χρυσόστομε, το κόβει ο ένας, αν γίνει αυτό θα πάμε όλοι από εγκεφαλικό...

Κι ο Χρυσόστομος...

- Αστέρι μου... του λέει, τόπιασες αμέσως...


Μαρία με τα κίτρινα


.