Ο ... Αμάραντος

Στον καφενέ του συλλόγου ο μπαρμπα Γιάννης ο μερακλής διηγόταν στη παρέα τα κατορθώματα της νιότης του...Κάπου κάπου, σταματούσε κι έστριβε  το μουστακάκι του  σαν ένα είδος "σύνδεσης με τα προηγούμενα" και μετά συνέχιζε με μια νέα ιστοριούλα, πιο εντυπωσιακή από την προηγούμενη. Όλες ο ι ιστοριούλες του είχαν σαν κεντρική ιδέα τον "αμάραντο" του από το γνωστό δημοτικό τραγούδι "ποιός είδε τον αμάραντο..." Ακούστε το από την Ελένη...

Η διαβολεμένη Μαρία με τα κίτρινα όμως που χωρίς να το επιδιώκει έστηνε αφτάκι και ειδικά στον μπαρμπα Γιάννη, που δεν τόκρυβε, τον πήγαινε πολύ, ειδικά για τη μουσική του προτίμηση στα δημοτικά τραγούδια, τα λεβέντικα, αυτά που οι δημοτικές αρχές παίζουν συχνά για τους δημότες τους. Τί να παίξουν δηλαδή, καλός δε λέω κι Μιχαλάκης Τζάκσον και οι άλλοι Μιχάληδες, αλλά αλλά όλοι ωχριούν μπροστά στον αμάραντο του μπαρμπα Γιάννη...Όλα τα ...κορίτσια του συλλόγου θάθελαν να δουν τον αμάραντο... 
Η Μαρία λοιπόν με τα κίτρινα για να πειράξει τον μπαρμπα Γιάννη καθώς πήγαινε τους καφέδες στην παρέα του έβαλε το κινητό της να παίζει "τα μαραμένα του Αττίκ", όπως ο ίδιος ο Αττίκ στην αφίσα έξω απ το μαγαζί του, τη γνώστή "μάντρα του Αττίκ", τα διαφήμιζε το 1935.  Ακούστε τα, και δεν θέλω περιττά σχόλια...

Χρυσόστομος

.

Το καλάμι

Τη στιγμή που η Μαρία ακουμπούσε  στο τραπέζι το φλυτζανάκι του καφέ για τον κολλητό του Χρυσόστομου - κερασμένος !!! - ο Χρυσόστομος λέει στη Μαρία, ναι καλέ, με τα κίτρινα, ναι..μία Μαρία έχουμε...

- Μαρία, σε παρακαλώ, μη σερβίρεις στο φιλαράκι μου τον καφέ τόσο καφτό, γιατί αναγκαζεται να τον φυσάει για να κρυώσει και, ποιός ξέρει, μπορεί νάναι η τελευταία του πνοή...

- Άστον να λέει, Μαρία, κάλυψε τον Χρυσόστομο ο κολλητός του, μη χάσουμε και το "κερασμένος", τον ξέρω το Χρυσόστομο από τη μέρα που γεννήθηκε..

- Οι μάνες μας γέννησαν την ίδια μέρα, στον ίδιο αχυρώνα, και χωρίς μαμμή...Η  μιά βοηθούσε την άλλη να γενήσει...Έγκυες αλληλέγγυες δηλαδή...

Μια ρουφηξιά ...
 
-Ύστερα, συνέχισε το μονόλογο ο κολλητός, ήρθε στον αχυρώνα η κυρία με τας καμελίας, η οποία εκτός από τας καμελίας φημιζόταν ότι είχε στη ιδιοκτησία της την ωραιότερη γαΐδάρα του χωριού και έφερε το γαΐδουρόγαλο για μας τα νεογέννητα μέχρι να κατεβάσουν γάλα οι μανάδες μας. Food supplement της γαΐδάρας το γάλα δηλαδή...

Μια ρουφηξιά ...Κάτι σαν να πάρουμε μια ανάσα που λέν...

- Είπαμε ότι η γαΐδάρα αυτή ήταν πολύ όμορφη που την ομορφιά της τη ζήλευε η ιδιοκτήτριά της παρόλο που και η ιδιοκτήτρια κυρία με τας καμελίας ήταν κι αυτή πολύ όμορφη. Τα θηλυκά ζηλεύονται ως γνωστόν πολύ μεταξύ τους! Βέβαια υπήρχαν και κάτι μειοψηφίες που έλεγαν ότι η κυρία με τας καμελίας δε ζηλεύει τη γαΐδάρα για την ομορφιά της αλλά για την τύχη της...

Μια ρουφηξιά...
 
- Μετά από την κυρία με τας καμελίας, κατ' έθιμον που λένε, επισκέφτηκε τα νεογέννητα ο πιο γέρος του χωριού, κυρ Αλέκος αυτή τη φορά.  Αλλάζανε και αυτοί συχνά, ο ένας διαδέχονταν τον άλλον στο αξίωμα του γεροντότερου, όπως συμβαίνει με όλα τα αξιώματα.

Η επίσκεψη του γεροντότερου στα νεογέννητα είχε το νόημα και την ευχή να μακροζωήσουν τα νεογέννητα. Αυτό το ωραίο έθιμο ήταν το σπέρμα του σημερινού, του παγκοσμιοποιημένου, γνωστού συλλόγου σας, συλλομεσούρ... Και στα δικά μας.

Ο παπούς έφερνε και το πρώτο δώρο στα νεογέννητα, ένα καλάμι απο την ποταμιά, που το ξερίζωνε ο παππούς με τα ίδια του τα χέρια. Ήταν το πρώτο παιχνίδι της εποχής. Καβάλα στο καλάμι τα παιδάκια απολάμβαναν τις χαρές της παιδικής ηλικίας.

     "Καβαλλάρης περνώ, έν - δυό
      και με λεν αρχηγό, έν - δυό κτλ κτλ"

 Ήταν το play-station της εποχής!...

Αλλά όπως θα σας είναι γνωστό τα περισότερα παιδάκια και εκείνης της εποχής αλλά και των νεωτέρων χρόνων συνηθίζουν να περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, όχι μόνο της παιδικής, αλλά και της υπόλοιπης, καβάλα σ ένα καλάμι...Εξ ού και το γνωστό "καβαλημένο καλάμι"...
 
Όμως με τον καιρό το καλάμι χάνει την ελαστικότητα του, ξηραίνεται, τρίβεται, κλπ και μένουν οι κόμποι του καλαμιού...

Οι κόμποι γίνονται κάλοι - καλάμι, κάλος - και οι κάλοι ως γνωστόν διαλέγουν για το υπόλοιπο της ζωής τους κάποια θέση στο ανθρώπινο σώμα. Συνήθως μεταπηδούν στα δάχτυλα των ποδιών... "Με πάτησε στον κάλο", το ξέρετε... 

Επειδή όμως στα πόδια, με ενα ζευγάρι φαρδιά παπούτσια, είναι πανεύκολο οι κάλοι  να εξαφανιστούν και επειδή και στους κάλους αρέσει η μακροζωία - ο σύλλογος δεν κάνει διακρίσεις ρατσιστικές - οι κάλοι προτιμούν να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στον εγκέφαλο!!! 

Ως γνωστόν ο εγκέφαλος δε φοράει φαρδιά παπούτσια, αλλά διακρίνεται για τη στενότητα του συχνά κι έτσι οι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν κάλο ή και κάλους στον εγκέφαλο...

- Φύσα, και καμια φορά, κόβει τον κολλητό του ο Χρυσόστομος, εσύ θα ρουφήξεις  και το φλυτζάνι...Φτάνει πιά...

Ο κολλητός φύσηξε!!!

Η Μαρία έβγαλε έναν αναστεναγμό  ανακούφησης και γυρίζοντας προς το Χρυσόστομο του λέει

- Είδες βρε γρουσούζη που δεν ήταν η τελευταία του πνοή... 

Παρόλα αυτά, προτιμάτε να ρουφάτε, παρά να φυσάτε τον καφέ σας. Προληπτική ιατρική...

Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)

.

Παρηγοριά...

Μην τρως από τις σάρκες σου, βρε αγόρι μου, του έλεγε όταν συχνά τον έβλεπε στενοχωρημένο. Άσε και κάτι γιά τα καημένα τα σκουληκάκια...

Χρυσόστομος

.

Τα χαμόγελα

Το χαμόγελό του ήταν αφοπλιστικό!

Κάθε κοριτσάκι μόλις που τον έβλεπε να χαμογελάει, αν φορούσε πουκαμισάκι άρχιζε να ξεκουμπώνεται...

Αν φορούσε φόρεμα με φερμουάρ στη ραχοκοκαλιά μόλις που τον έβλεπε να χαμογελάει γύριζε την πλατούλα της και τον παρακαλούσε να της ανοίξει το φερμουάρ...

Αν φορούσε φόρεμα με πολλά κουμπάκια στρουμπουλά στη ραχοκοκαλιά της μόλις που τον έβλεπε να χαμογελάει του γύριζε την πλατούλα της και τον παρακαλούσε να της τα ξεκουμπώσει ένα ένα...

Είχε γίνει φίρμα στο ξεκούμπωμα... Πολύ δουλειά φίλε μου... Πολύ δουλειά!

Αλλά κάποια στιγμή έκοψε απότομα η πολλή η  δουλειά... Τα κοριτσάκια ένα μετά το άλλο δεν του ζητάγαν ξεκουμπώματα - άη ξεκουμπήσου, Χρυσόστομε, όλο χαζομάρες λες...

Τί είχε συμβεί...
 
Στη γειτονιά είχε έλθει ένα παληκάρι, όχι με αφοπλιστικό χαμόγελο, αλλά με ένα ... εφοπλιστικό χαμόγελο, κατάλαβες τώρα κύριε Χρυσόστομε;;;

Γιώργος ο Μοναχικός (Γ..Μ.)

.

Αιμομιξία

 

 

Η μετάγγιση αίματος δεν είναι αιμομιξία!

Ούτε όταν ο κουμπάρος με την  κουμπάρα συνκρεβατώνονται!

Η σύζυγος του κουμπάρου είναι η κουμπάρα, με παπά και με κουμπάρο...

Άντε να μη... 

Θα τα ξαναπούμε.

Χρυσόστομος

.

Το δίλημα

     

     
(αφιερωμένο)     
                              Το δίλημά σου στη ζωή 
                     εκφράζει η "Μαρία"
                     είτε και "με τα κίτρινα"
                     είτε με ...κελεμπία.

                     Φέρνει φθορά το δίλημα!
                     Όμως έχει και γλύκα...
                     Κράτα τα φίλε και τα δυό.
                     Παίξτο ... κυρα-Μαρίκα. 


Γιώργος ο μοναχικός (Γ.Μ.)
Έτσι για να περάσει  η ώρα...

κλικ στο βίντεο 

κλικ στο βιντεακι
κι αν δε το παίζει το βιντεάκι
κάντε κλικ στο κλικ εδω
κλικ εδω 


.

Η νιαουρίτσα

-Βρε καλή μου, βρε χρυσή μου, γιατί επιμένεις να πάμε ταράτσα...

Έξω φυσάει το ξεροβόρι, όλα είναι παγωμένα, θα πουντιάσουμε, ενώ εδώ έχουμε τη σομπίτσα, ας είναι καλά η γιαγιά που έβαλε ολόκληρο κούτσουρο για να βράσει τη φασολάδα στη ξυλόσομπα, να πάμε στη φλοκάτη, ζεστή και μαλακιά που είναι, να ακούμε και το ροχαλητό του παπού που κουκουλώθηκε, θα πω και στο φιλαράκι τον κόκορα να σου τραγουδήσει την παλόμα...

- Για ποιά παλόμα μιλάς βρε; Ποιόν κόκορα; Για ποιά με πέρασες; Ξέρεις ποιά είμαι εγώ; Εγώ είμαι η νιαουρίτσα, με τη ροζ μυτούλα, νιάου βρε γατούλα, κτλ, το ξέχασες;

- Καλέ, για το κούκου - ρούκου - κού, παλόμα, σου λέω , το τραγουδάει πολύ ωραία ο φίλος μου ο κόκορας...

- Ό,τι και να λες εσύ, εγώ δεν πάω με κοκόρια! Εγώ θέλω ταράτσα! Τα-ρά-τσα, κατάλαβέ το...

- Βρε καλή μου, βρε χρυσή μου, θα σου πάρω και δυο κιλά μαρίδα να φας και να "κάνεις ταράτσα" τη κοιλίτσα σου...Πάμε στη  φλοκάτη τώώώρα;

- Δε με ξεγελάς εμένα με μαρίδα, εγώ θέλω χρυσόψαρα, κατάλαβες;

- Θα σου δώσω και χρυσόψαρα, πάμε τώρα στη φλοκάάάτη;

- Σου είπα, εγώ θέλω ταράτσα, τα-ρά-τσα, πάρτο χαμπάρι...

Ήταν έτοιμος ο γάτος να την ξεσκίσει, αλλά το ανέβαλε. "Θα την ξεσκίσω στην ταράτσα" σκέφτηκε.

- Ώστε επιμένεις ταράτσα, της λέει, πάμε! και -μουρμουριστά- θα δεις εσύ...

- Δεν τον άκουσε καθαρά, αλλά τί της ένοιαζε; Η νίκη της ήταν διπλή. Και ταράτσα και ξέσκισμα, τέλειος συνδυασμός...


ΣΣ να και το τραγουδάκι μας, κλικ στο βίντεο ή στο url

ή κλικ στο  url   https://www.youtube.com/watch?v=XQECA15-CUk


Χρυσόστομος

.

Η ατλαντίδα

Είχε μαζέψει μερικούς παραπεντάρηδες στο μεγαλύτερο τραπέζι του καφενείου του συλλόγου και μέχρι να φέρει η Μαρία με τα κίτρινα τα καφεδάκια τους έκανε το γνωστό briefing της Κυριακής. Πάντα είχε κάτι αν όχι καινούργιο, σίγουρα κάτι εντυπωσιακό να πει .

Σήμερα θα σας μιλήσω για τη σημασία του σεξ στις  προχωρημένες ηλικίες. Ειδικά οι άνδρες θα πρέπει να κάνουν μέχρι τα τελευταία τους, έστω και "ένα το μήνα" που λέει και το δελτίο του συλλόγου. 

Σαν πειστήριο, σας θυμίζω τη σύνταξή σας. Μία το μήνα!
 
Θα πρέπει να βρείτε μια φιλενάδα, αν δεν έχετε ή αν η κυρία σας σας το αρνείται. Ξεχάστε τις κακοήθειες του κόσμου, όπως πορνόγερε, κτλ.

Πάρτε για παράδειγμα την επιστήμη. Ψάχνουν για την Ατλαντίδα, που οι περισσότεροι την αποκαλούν Χαμένη... 

Σερσέ λα φάμ, που λένε και οι Γάλλοι. Φημίζονται για την ειδικότητα τους στο σεξ... Και οι γαλιδούλες φυσικά... Αντε και στα δικά μας, παιδιά, η ώρα η καλή..

- Αμάν, καλέ Μαρία, με τη γρηγοράδα σου στα καφεδάκια. Μας έκοψες πάνω στο καλύτερο....  

Μαρία είναι αυτή, τί να της πεις. Να της αλλάξουμε όνομα λέω εγώ, είπε ο πιο παραπεντάρης της παρέας. Να τη λέμε Μαρία η ελπιδοφόρα...

Σαν ελπιδοφόρο ακούγεται συμφώνησαν και οι άλλοι και τράβηξαν την πρώτη ρουφηξιά με μουσική υπόκρουση...

Γιώργος  ο Μοναχικός (Γ.Μ.)


. 

Του ... φερετζέ απόντος ...

"I am a Seenager" (senior teenager)


Μόλις ανακάλυψα την ηλικιακή ομάδα μου! Είμαι Seenager! (senior teenager)

Έχω όλα όσα ήθελα ως έφηβος, μόνο 50-60 χρόνια αργότερα.
Δεν έχω να πάω στο σχολείο ή την εργασία!
Δεν έχω απαγόρευση της κυκλοφορίας!
Έχω άδεια οδήγησης και το δικό μου αυτοκίνητο!
Έχω "ταυτότητα" που μου επιτρέπει είσοδο στα μπαρ!
Οι γυναίκες που συναναστρέφομαι δεν φοβούνται μήπως μείνουν έγκυες!
Και δεν έχω ακμή!
Η ζωη ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ!
Επίσης, θα αισθανθείτε πολύ πιο έξυπνοι μετά την ανάγνωση του μηνύματος, αν είστε Seenager.

Ο εγκέφαλος των Seenagers είναι αργός γιατί ξέρουν πάρα πολλά!!.
Οι Seenagers δεν είναι σε μειονεκτική θέση λόγω ηλικίας, απλά τους παίρνει  περισσότερο χρόνο  να θυμηθούν τα γεγονότα,
επειδή έχουν περισσότερες πληροφορίες στον εγκεφάλό τους!!
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό προκαλεί πρόβλημα στην  ακοή, καθώς ασκεί πίεση στο εσωτερικό του αυτιού τους!
Επίσης, οι Seenagers όταν πηγαίνουν σ´ ένα άλλο δωμάτιο για να πάρουν κάτι,  φθάνοντας αναρωτιούνται "τι ήρθα να πάρω??".
Δεν είναι πρόβλημα μνήμης!! Είναι μία φυσική λειτουργία ώστε αναγκάζει τους Seenagers για περισσότερη σωματική άσκηση!
Έχω πολλούς φίλους μου που πρέπει να στείλω το μήνυμα, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να θυμηθώ τα ονόματά τους!
Σας παρακαλώ να στείλετε αυτό το μήνυμα  στους φίλους σας! ίσως είναι και δικοί μου φίλοι!!




(Από το Νίκο, ένα mail. Τον ... Thank ...πολύ.)

Ο σύλλογος... 


.

Μηνας

Μηνας μπαινει, μηνας βγαινει..."Ενα το μηνα" δηλαδη....

Νοημοσύνη της επιβίωσης

Πιτσιρικάς έκανε θελήματα και μάζευε δεκαρούλες και τις έδινε στη μανούλα του. Κέρδιζε και την αγάπη των γειτόνων και ήταν γνωστός σ όλη τη γειτονιά και στην κοντινή αγορά.

Αργότερα βοηθούσε και τους συμμαθητές του και στα μαθήματα και στα σταυρόλεξα.
- Προϊόν γάλακτος, τρία γράματα, ο απέναντι συμμαθητής του.
- Τυρί, έλεγε αυτός!
- Μα το τυρί έχει τέσσερα γράμματα...
- Ε, φάε ένα κοματάκι απ το τυρί να γίνει με τρία γράμματα...όπως το τραγούδι "τιρ" λατα τιρλάτατα...Γέλια...Πιτσιρίκοι...

Αργότερα, κάπου μετά την εφηβεία, ερωτεύτηκε σφοδρά τη Μαρίτσα, όχι "τη βάρκα λεν Μαρίτσα", και οι δικοί του τον πάντρεψαν στο άρπα κόλα γιατί έβλεπαν τη βάρκα να μετατρέπεται σε φουσκωτό και στο χωριό ήταν βαρύ το παρατσούκλι "το μπάσταρδο" για το μωρό.

Την ίδια εποχή με αφορμή κάτι μικροεχθροπραξίες με τη γείτονα 
χώρα τον πήρανε φαντάρο.

Χρόνια φανταρίτιδα την έλεγε ο γεροντάκος γιατρός του χωριού. Θα επιβιώσουν τα παιδιά. έλεγε για τους φαντάρους. Είναι τσακάλια.

Και ο γάμος με τη Μαρίτσα θα επιβιώσει. Με άδειες από τη σημαία πεταγόταν ως τη Μαρίτσα και την επιβίωνε κι αυτήν.
Και να το "αυξάνεσθε και πληθύνεστε". Γέμιζε κουτσούβελα το σπιτάκι τους.

'Ολοι στο χωριό βοηθούσαν την οικογένεια του φαντάρου. Άλλος ψωμιά, άλλος τυριά, άλλος ζαρζαβάτια, όλα τα καλά. Πιο χουβαρντάς ήταν ο κουμπάρος. Σχεδόν κάθε μέρα έστελνε με τη γυναίκα του πράγματα. Κούριερ η κουμπάρα. Ο κουμπάρος δεν πήγαινε ο ίδιος γιατί το χωριό είχε πολλούς κοτσομπόληδες..

Μόνο μια φορά, επιβαλόταν, πήγε ο κουμπάρος. Οι φασολιές είχαν ψηλώσει πολύ και η κουμπάρα δεν μπορούσε να φτάσει ως τις κορφές να μαζέψει τα φασόλια. Τότε έτρεξε ο κουμπάρος, ανέβηκε σε μια σκάλα, κι έτσι μάζεψαν μαζί με την κουμπάρα τα φασόλια.Το κρέας του φτωχού.

Ένιωθε κάποιες τύψεις η κακομοίρα, αλλά είχε και τα ελαφρυντικά της. Ήταν ευεργετημένη τόσα χρόνια από τον κουμπάρο. Δεν της πήγαινε να δείξει αχαριστία.

Κι ο φαντάρος της συχνά της έλεγε, βαρκούλα μου, μην ανησυχείς για μένα, ξέρω να επιβιώνω, κοίτα εσύ να είσαι καλά...

Τα χρόνια πέρασαν, πολλά παιδιά, πολλά εγγόνια, ο φαντάρος ασπρομάλλης σε μια παμπάλαια πολυθρόνα, θυμόταν, ξεχνούσε, ξαναθυμόταν, ξαναξεχνούσε, κάπου χαμογελούσε μόνος του.

- Επεβίωσε...και πριν κλείσει το χαμόγελο...απεβίωσε.

Και βιντεάκι...

Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)


 Αν το βιντεάκι δεν παίζει κάντε κλικ ΕΔΩ.
 

  .

Ο καιρός

- Μαλάκωσε ο καιρός, φίλε μου...
- Oh  yes... φυσικό είναι, με τόσους μαλάκες...

Περαστικός

.

Κική ή Κοκό...

Συμβαίνει και στους καλύτερους συλλόγους, όπως στο συλλομεσούρ, και στο συλλομεσούρ, και στο συλλομεσούρ, ...

Ο Χρυσόστομος γουστάρει τη Μαρία με τά κίτρινα, αλλά δεν...

Η Μαρία με τα κίτρινα γουστάρει το Γιώργο το Μοναχικό (Γ.Μ.), αλλά δεν... 

Ο Γιώργος ο Μοναχικός (Γ.Μ.)  γουστάρει τη δακτυλογράφο, αλλά δεν...

Η δακτυλογράφος γουστάρει δηλαδή, αλλά δεν...

Και ούτω καθεξής, αλλά δεν...

Ένα απέραντο ζικ-ζακ από "αλλά δεν" δηλαδή, αλλά δεν...

Φαύλο ζικ-ζακ, όπως λέμε, φαύλος κύκλος δηλαδή, αλλά δεν...

Και τί θα γινόταν δηλαδή χωρίς το "αλλά δεν", αλλά ΔΕΝ.

Και ακούς το Χρυσόστομο να σιγοτραγουδάει

    " μα θαρώ πως θα τα μπλέξω
      απ την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω 
      την Κική την αγαπώ
      μα μ αρέσει κι η Κοκό..."

Και συνεχίζει η Μαρία με τα κίτρινα, αχ αυτές οι φιλολόγες, 
σαν απάντηση στο Χρυσόστομο, call and answer, 

      Φίλε διώξε την Κοκό
       κράτα μόνο την Κική!
       Η Κική που σ αγαπά
       θα σου δώσει και ... κοκό!... 

Ιδού και η πηγή, κάντε κλικ στο βιντεάκι...  

 

Αν το βιντεάκι δεν παιζει καντε κλικ ΕΔΩ.

.

Αφιερωμένο

Στο NICHOLAS

 

Του ορθού

Ένας ασήμαντος παιδικός φίλος, δηλαδή, ένας ορθοπαιδικός φίλος, δηλαδή, ένας παιδικός φίλος του ... ορθού...


Αλέξης ο αλεξικέραυνος 


.

F O R T I S S I M O !

ΜΕΓΑΛΟ  ΜΠΡΑΒΟ, ΠΑΙΔΙΑ...

Ο σύλλογος


.

Η Κέρκυρα του Κώστα

Η Ιθάκη του Καβάφη, για τον Κώστα, είχε μπεί σε δεύτερη μοίρα. ¨Σα βγείς στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος..."

Του Κώστα η Ιθάκη ήταν η Κέρκυρα !!!

Στην πρώτη του πτήση σα απόφοιτος πιλότος της Σχολής Αεροπόρων είχε την ατυχία να χαλάσουν όλα τα όργανα  επικοινωνίας του αεροπλάνου και, δεν έφτανε μόνο αυτό, τα σύννεφα τον είχαν περικυκλώσει και δεν μπορούσε να δει το έδαφος. Δεν ήξερε που βρισκόταν, δεν ήξερε που πήγαινε.

Κάποια στιγμή από ένα παροδικό άνοιγμα στα σύννεφα είδε την Κέρκυρα και πήρε πορεία για Αθήνα. Προσγειώθηκε με τα χειροκροτήματα όλων του αεροδρομίου.

Αργότερα του ανατέθηκε ένα γραφείο  προγνώσεως καιρού του αεροδρομίου. Προγνώστης καιρού. 

Τα πρωινά, μόλις έμπαινε στο γραφείο, ρωτούσε.
- Η Κέρκυρα, τί καιρό δίνει η Κέρκυρα;

Ανάλογα με τον καιρό που έδινε η Κέρκυρα και με μια βιαστική ματιά στους χάρτες καιρού (τότε δεν υπήρχαν οι δορυφόροι) έβγαζε την πρόγνωση καιρού του εικοσιτετραώρου.  

Δεν είχε πέσει ποτέ λάθος!!!

Τώρα έφυγε για την τελευταία του πτήση. Ο καιρός αίθριος παντού, και στην Κέρκυρα, Κώστα, καλή σου πτήση...

Ολίγον νεφελώδης σ αυτούς που μείναν εδώ, στο αεροδρόμιο της καθημερινότητας. Τί να κάνουμε... Έτσι είναι η ζωή...


Όλος ο σύλλογος... Αρτιμελώς...


.

Ο καρτοκινητός

Ο Βαγγελάκης, στα νιάτα του ήταν ένας παίδαρος μέχρι εκεί πάνω. Δούλευε και σπούδαζε και με το χαρτσιλίκι του τα κατάφερνε μια χαρά κι έκανε και τη νεανική ηλικία του όμορφη με τα κοριτσάκια.
Κέρναγε μιά πάστα φλόρα ή σοκαλάτα στο ζαχαροπλαστείο της παραλίας και μετά τις πήγαινε στο δωμάτιο ν ακούσουν μουσική και  να τις κεράσει και κανένα λικεράκι που του έφτιαχνε η γιαγιά του. Άχ αυτές οι γιαγιές, πόσα ξέρουν, πόσα ξέρουν...

Δεν ήταν ακριβώς ένας κοινός αγγλομπαράς, αλλά τα αγγλικά του ήταν η καραμπίνα του. Κυνηγός ... κορμιών...

-Rip  off (ρίπ οφ,γδύσου!) έλεγε στη μικρούλα λες και την έβλεπε σαν DVD. Σίγουρα κάτι θα έχετε ακούσει κι εσείς για το ριπ ντιβιντί. Έλα τώρα...

Έπαιζε μια, δυο, και τρείς φορές, κάπου κάπου και τέσσερις φορές το ντιβιντάκι στο PC (πισί) του, άλλοτε στο desktop (επιτραπέζιο) κι άλλοτε στο bedtop (μπέντοπ, bed κρεβάτι) και μετά της πέταγε με χαμόγελο "wash and go..." (γουός εντ γκόου,πλύσου και φύγε)...

"Τυχερό" - τί τυχερό ...- το λέει ο λαός... Ένα ντιβιντάκι του κόλλησε. 

Τί να κάνει ο  άνθρωπος... Θα το αφήσω να παίζει συνέχεια. Το ίδιο DVD.

Και κάποια στιγμή της λέει: Θα σου κάνω ένα μεγάλο δώρο. Ένα γάμο που θα τον ζηλέψουν όλοι.....

Τα χρόνια κύλισαν σαν νεράκι λες και ανήκουν στη κατηγορία των "υγρών σωμάτων" (στερεά, υγρά και αέρια κλπ).

Και τώρα κοκαλιάρης (να χάσετε βάρος του λέγαν οι γιατροί και να περπατάτε πολύ) με φανελάκι αθλητικό και σορτάκι και βήμα ταχύ,  με τα χέρια που ανεβοκατέβαιναν ως το ύψος των ώμων όπως οι φαντάροι στην παρέλαση,  ανηφόριζε για το καφενεδάκι το συλλόγου.

Από μακριά φαινόταν σαν μια κάρτα τηλεφώνου που  περπατάει. "Καρτοκινητόν" τον είχε βαφτίσει ο Χρυσόστομος.

- Χρυσόστομε, διαμαρτύρομαι. Δεν είσαι εντάξει φίλος. Έμαθα σχολίασες το γάμο μου...

- Έλα βρέ, με παραξήγησες, δεν είπα τίποτε κακό. Εσύ έκανες στη γυναίκα σου ένα ωραίο δώρο, το γάμο, κι αυτή θα σου το ανταποδώσει, το δώρο, με μια ωραία κηδεία, funerals, που θα τόλεγες κι εσύ...

Ο καρτοκινητός, καλό παιδί, "πολύ Κούντερα διαβάζεις, Χρυσόστομε", λέει.Άντε κέρνα καφεδάκι τώρα, ένα τη μέρα το επιτρέπει κι ο γιατρός και δη άμα είναι κερασμένο... 

Το σημειωματάριο ( Μέρος Γ΄ )

=====================================
Με τις ΕΥΧΕΣ όλου του Σύλλογου για την επέτειο του γάμου σας...............

 ====================================
 
Κοιταχτήκαμε με τη  Χαρούλα και χωρίς να πούμε λέξη δεχτήκαμε αυτή την αλήθεια:

Πράγματι η ζωή είναι μια διαδικασία που την έχουμε όλοι ανάγκη. Γιατί μέσα σ' αυτή τη διαδικασία - διαδρομή που κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει διδασκόμαστε και βιώνουμε τις αξίες της ζωής, την αγάπη, την αλήθεια, τη δημιουργία και μέσα στο σήμερα. στο τώρα και στο λεπτό αξίζει να βλέπουμε πως τη χαρά της ζωής τη συνειδητοποιούμε αστραπιαία και την απολαμβάνουμε σπάνια.
Είναι σαν αστραπή μέσα στο σκοτάδι.

--- 'Οταν είσαι λησμονημένος ή παραμελημένος ή σκοπίμως εκμηδενισμένος και μειδιάς εσωτερικώς υπερήφανος δια την ύβριν,
αυτό είναι ΝΙΚΗ.

--- Όταν καταλάβεις ότι έχεις γεράσει και η πρώτη μεγάλη ανηφόρα και η κορυφή έχουν τελειώσει, πήγαινε από πίσω όπου δύει ο ήλιος, προσπάθησε να κατεβαίνεις με τις φτέρνες, βάζοντας κόντρα στη βαρύτητα, μη σε νικήσει η κατηφόρα και κατρακυλήσεις.

---  Αν δεν είσαι έτοιμος να ααντιμετωπίσεις την αχαριστία μη προσφέρεις ποτέ σε κανένα την καλοσύνη σου και τον εαυτό σου.

--- Μία μικρή εκδίκηση είναι ανθρωπινότερη από καθόλου εκδίκηση.

--- Η πιό πικρή απογοήτευση που νιώθεις όταν προσφέρεις καλοσύνη και την ανταποδίδουν με αδικία.

--- Όσο γερή πανοπλία και αν φοράς, μπορεί να βρεθεί κάποιος να σε τρυπήσει μ' ένα άχυρο.

--- Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλεται όμως  να σηκωθείς.

--- Με το χαμόγελο κερδίζεις περισότερα παρά με το σπαθί σου.

--- Χωρίς Θεό όλα εις μάτην.

--- Το κακό όταν δεν το τιμωρείς από την αρχή σιγα σιγά μεγαλώνει.

--- Η μόρφωση εείναι το στολίδι στην ευτυχία και το καταφύγιο στη δυστυχία.

--- Το δάκρυ είναι η βροχή της καρδιάς...


Ο σύλλογος ... αρτιμελώς, (με όλα του τα μέλη), χέρια, πόδια κλπ

.