Happy Birthday

Happy birthday του αγοριού...

Εφτά χρονών σκοτώθηκε ο πατέρας του. Μάνα και τρεις αδελφούλες
τα μαθήματα του για τις πανελλαδικές. 'Επιασε δουλειά στη ψαρο-
λαχαναγορά, κάνοντας θελήματα.

Στα δώδεκά του έβγαζε τα προς το ζείν (his living ή κάπως έτσι που
έλεγαν κάτι φιλαράκια του).

- ΙΣΟΖΥΓΙΟ της ΖΩΗΣ, να βγάζεις τα έξοδα σου, τόλεγε και ο
καλοκάγαθος δάσκαλος του που του μάθαινε να γράφει, να διαβάζει
και να λογαριάζει.

Τρεις αδελφούλες τις οδήγησε νύφες στην εκκλησία.

Έκανε στρατιωτικό τρία περίπου χρονάκια κι οταν απολύθηκε παρέλαβε
νυφούλα τη γυναίκα του στην εκκλησία.

Όταν μπροστά στην εκκλησία παρέδωσε στο γαμπρό νυφούλα τη
δεύτερη κορούλα του, μετά την πρώτη, έκανε μερικά βήματα προς
τα πίσω, που στεκόμασταν οι φίλοι του, και περηφανεύτηκε:
 - Η πέμτη νύφη που παραδίδω.

Τις ευχές μας για τα γενέθλια του τις δεχόταν έχοντας αγκαλιά μια
εγγονούλα του.

Τον ρώτησα¨: Αυτό θάναι η έκτη νυφούλα, Γιώργη:

Μ απάντησε: Αυτό θάναι η μεταπτυχιακή εργασία μου!!!

 - Να βρούμε κανα πάπυρο να σου κάνουμε ένα πτυχίο κι εσένα,
βρε παιδάκι μου, κάρφωσε κρυφοπερήφανα η συζυγάτα του...

 - Έχω βρεί, της λέει αυτός και χαμογελάει, πολλούς πάπυρους,
αλλά είναι "οξυρύγχιοι"!!!

Χάπυ μπέρθντεη του αγοριού απέναντι που λέει και το άσμα...

ο σύλλογος

Υπερβολές

-

Λαϊκή υπερβολή.

Του/της πέταξε τα μάτια έξω!

Λαϊκή συγκαταβατικότητα.

Κάλλιο να σου βγει το μάτι παρά τόνομα...

-

Καλή Χρονιά

-

Μαρία,
της έλεγε ο Χρυσόστομος, θάθελα να ήμουν Νέος, σαν Νέος Χρόνος!
Να σου χαρίσω τη Χαρά και την Ευτυχία των Ευχών όλου του Κόσμου!
Και να σου αλλάξω τα Κίτρινά σου με Χρυσά, σαν την κυρία Χρύσα μου!
Και μη νομίσεις πως αυτά που σου λέω είναι Πυροτέχνημα...

Καλή Χρονιά σ όλους και όλες, μέλη του Συλλομεσούρ, μέλη μου!...

Ο σύλλογος.

-

Ο δικός σας άγγελος

Ο δικός σας άγγελος..

Γράφει ο Χρυσόστομος.

(Τώρα που έφυγαν οι άλλοι και κυρίως εκείνη η μαρτυριάρα με
τα κίτρινα θα σας γράψω κι εγώ τις ευχές μου με το δικό μου τρόπο.
Και μην το πείτε πουθενά. Έβγαλα ένα άρθρο του Γιώργου γιά να
χωρέσω το δικό μου. Όταν θα το δει ο Γιωργάκης ...θα είναι πολύ
αργά!..)

Λοιπόν!

Μπήκε ξαφνικά στο χώρο της.  Εκείνη τρόμαξε .
-  Μη φοβάσαι, της λέει εκείνος. Δεν είμαι Ληστής !

Εκείνη τον κρυφοκοίταξε. Ήταν ωραίος άντρας!

- Ούτε και βιαστής! συνέχισε εκείνος.

Εκείνη χαμογέλασε. Σκέφτηκε. "Τουλάχιστον εραστής!"

Δε σας θυμίζει λίγο ποιμένες, λίγο άγγελο, λίγο "ετέχθη υμίν
σήμερον Σωτήρ...κλπ ; 

 Κατά τη γνώμη μου - κατά Χρυσόστομον - μάλλον κάποιος
πλασιέ θα ήταν! Ομως εγώ σας εύχομαι να σας ξαφνιάσει  -
μέρες πούρχονται - κι εσάς ένας δικός σας άγγελος... Και ...
μη φοβείσθε !

Δικός σας...

Χρυσόστομος
-
-

Έκφραση και Εκφράσεις

Οι ποιητικοί, όταν η φύση φροντίζει για τη διαιώνισή της, συνήθως
λένε ότι οργιάζει.
Οι πεζοί, όρα Εμ. Ρο ί δης, αναζητούν και εντοπίζουν αυθαίρετα τις
διαφορές μεταξύ ανθρώπων - όλο το χρόνο ! - και ζώων - μιά εποχή
του χρόνου!
Άντε πάρτε στη συνέχεια και από το σύλλογο - το χουβαρντά - άλλες
2.000 λέξεις και βγάλτε τα πέρα μόνοι σας...

Να μια χιλιάδα

Αντε κι άλλη μιά χιλιάδα λέξεις:

No comments?
Of cource, not...

-

Merry

Δεκ. 90

Είναι γνωστά σ' όλους και όλες τα ολόμαλλα Αγγλίας. Κανένας,
όμως , δεν παραδέχεται, ότι στην Αγγλία υπάρχουν τσοπάνηδες...
(τσοπέϊνος)
Σε παλιότερο άρθρο είχα γράψει "το ολλόμαλλο -- συγνώμη για
τα πολλά λ, είναι για γέλλλλλια — μιας αγγλίδας τουρίστριας".
Όσοι το διάβασαν θυμούνται περισσότερο την "αγγλίδα τουρίστρια"
και καθόλου ίσως το "ολόμαλλο της" . Σεμνοτυφία, προκατάληψη,
παραδρομή, δεν ξέρω. Ίσως δεν τους έκανε εντύπωση, γιατί λίγο
πολύ όλοι και όλες έχουν το χαβά του δικού τους ολόμαλλου μόνο.
(Πιπέρι, αυτό το άρθρο δεν γράφεται για το Rolling Under. . . )
Συμπερασματικά, όπως και να 'χει το πράμα, από κάθε σύνολο
ή υποσύνολο ή μέρος συνόλου ή πολλά μαζί μπερδεμένα σύνολα,
ο καθένας συγκρατεί από κάτι . Και το κάθε κάτι ίσως είναι ίδιο
με το κάτι που συγκράτησε και κάποιος άλλος, ίσως είναι και
διαφορετικό.
Θα ήταν μεγάλη ιστορία να σας περιγράψω από ποιό σύνολο ή
υποσύνολο ή μέρος συνόλου ή πολλά μαζί μπερδεμένα σύνολα
συγκράτησα κάτι . Ίσως είναι όμως πιο εύκολο να σας περιγράψω
το κάτι που συγκράτησα. "Merry Christmas", μια ευχή με όλη μου 
την καρδιά — με τις δικές της βαλβίδες - για όλους και όλες είτε τη
συγκρατήσετε είτε όχι.
Αν θυμάμαι καλά, αυτή η ευχή συνοδεύεται σχεδόν πάντοτε από το
"Happy New Year!"
Μάλλον δεν θα πρέπει να είμαι τσιγκούνης, γιατί αισθάνομαι την
ανάγκη να διορθώσω προσθέτοντας στο Merry Christmas και το
Happy New Year.
Όμως,καθώς προχωράει η σκέψη, αρχίζουν να μπερδεύονται
κάπως τα πράγματα και θα πρέπει να τα ξεκαθαρίσω λίγο. Με
συντομία.
Η κατ'έτος γιορτή της γέννησης του ... Christ, μεταξύ πολλών
άλλων (σύνολα, υποσύνολα, μέρη συνόλων, πολλά μαζί μπερδεμένα
σύνολα) νομίζω συμβολίζει ένα "ξαναγέννημα" του καθενός μας,
ένα καινούργιο ξεκίνημα στη ζωή μας προς το καλύτερο. Και
φυοικά με τη νέα χρονιά (New Year) ίσως ήταν η καλύτερη
ευκαιρία. Καινούργιος χρόνος, καινούργιο ξεκίνημα.
(ΣΣ. Φτου κι απ΄την αρχή...)
Έχω όμως μια απορία.
Ξαναγέννημα στις 25 Δεκεμβρίου. Καινούργιο ξεκίνημα την
1η Ιανουαρίου, μέσα σε μια βδομάδα: Μιάς βδομάδας νινάκια;
Είναι δυνατόν! Βέβαια, θα μου πείτε, μέσα σε μια βδομάδα
δημιουργήθηκε ο κόσμος! Ναι, αλλά εμείς δεν είμαστε Θεός.
Μήπως είναι λίγο για μας μια βδομάδα; Τί λέτε; Δεν την
αυξάνουμε με καμιά απεργιούλα; Ο,τι πείτε σεις. . .
Και κάτι ακόμα.(Μας πρήζεις, τέλειωνε...) Εκείνο το τραγούδι.
"Γέρε χρόνε, φύγε τώρα..."  Γιατί τόση κακία; Ενός έτους
Χρόνος να τον λέμε "γέρο" και "φύγε τώρα"...
Και τί θα πείτε σε μένα, αν σας πω πως πενηντάρησα...
(Ψέματα, μπέρδεψα την πρωτοχρονιά με την πρωταπριλιά. )
Πάντως , πολύ βαριέμαι...
Όπως και να χει το πράμα και χωρίς και με τις ευχές μου,
όλα καλά και ... μακροζωία. . .

Γιώργος ο Μοναχικός -  τοπική μου ονομασία - "τοπονύμιο". ή
(Γ. Μ.) - το βραχύ, το "σορτάκι. ή
LoΝely George - με   "ρήτρα  εκιού" (βοήθειά μας)   ή
LoVely George - για  όσες   πήραν   καλό   βαθμό  στη   μυωπία....

Τα ωραία της μοναξιάς και τo σκορδόξυδο.

   
    Τίτλος. Τα ωραία της μοναξιάς και τo σκορδόξυδο.

Μυθιστόρημα ραδιοφωνικής απελευθέρωσης. Τύπου W.C.
Από το Γιώργο το Μοναχικό (Γ.Μ.).

    (Ο Γιώργος ο Μοναχικός είναι μηχανικός υφασμάτων μακό.
Αγαπάει πολύ τη δουλειά του και έχει σαν χόμπυ του το ψάρεμα.
Συνηθίζει να λέει "Θα ήθελα αν μπορούσα να ζω στην ‘Αγρια
Δύση και να ήμουν ένας μοναχικός καουμπόυ! Όμως τώρα ζω
στη γλυκιά Ανατολή... Είμαι λίγο ανατολίτης και πoλύ "σκάω μπόυ! "
    Λοιπόν, ο Γιώργος από τότε που γνώρισε τη φιλολόγα του
συλλόγου μας παράτησε το ψάρεμα κι άρχισε να γράφει μυθιστο-
ρήματα τύπου "W.C."  όπως τα ονομάζει. Κάτι σαν μπλουζάκι
τύπoυ λακόστ...
   Τα μυθιστορήματα τύπου W.C., γιά να τα διαβάσετε, διαρκούν
περίπου όσο διαρκεί και μία νορμάλ αφόδευση. Οι δυσκοίλιοι
παρακαλούνται να τα διαβάζουν   συλ -  λα - βι - στά... ) 

    Δούλευε απογευματινή βάρδια δύο-δέκα εκείνη τη Δευτέρα.
Ήταν μόνoς του στη μικρή βιοτεχνία. Έδεσε τις κλωστές και
αφού έβαλε μπρος τις μηχανές την άραξε στο γραφείο του αφε-
ντικού.
''Ωραία δουλειά να έχεις να κάνεις με μηχανές', σκεφτόταν.
'Δουλεύουν αυτές και συ κάθεσαι. Κάπως τις λέγαμε αυτές
τις δουλειές στη Σχολή. Νομίζω "εντάσεως κεφαλαίου". Ναι.
Κι εμείς τις είχαμε ονομάσει "εντάσεως κεφαλαίου και εκτά-
σεως των ποδιών"!    Ξάπλες δηλαδή".
Γύρισε το κουμπί του ραδιοφώνου. Τί να πρωτακούσει κανείς...
Τριάντα και ραδιοφωνικοί σταθμοί στην πόλη, Τάφησε εκεί που
έπαιζε τo τραγoύδι “Τα ματόκλαδα σου λάμπουν" και άναψε
τσιγάρο. Στo γραφείο του αφεντικού δεν απαγορεύεται το
κάπνισμα.
    Εκείνη την ώρα άκουσε τον εκφωνητή να απευθύνεται στους
ακροατές και να λέει: "Τηλεφωνείστε μας και πέστε μας τι σας
ενοχλεί περισότερο"!
Μιά και δυό πιάνει το τηλέφωνο. "Έλα, ράδιο εκεί; Εμένα
μ ενοχλεί που δεν μ ενοχλεί κανείς"!
    Δεν πρόλαβε ν αφήσει το ακουστικό και χτύπησε το τηλέφωvo.
"Θέλεις να σ ενοχλήσω:" του λέει μια τρυφερή φωνή.
Να μη τα πολυλογούμε, σε λίγο εκείνη είχε φτάσει στη βιοτεχνία και
πίνανε καφεδάκι παρέα.
Οταν τέλειωσε η βάρδια και ντυνότανε για να φύγουν, εκείνη
του εξομολογήθηκε. “Δεν θα ξεχάσω ποτέ μου πόσο όμορφα
είναι να ξαπλώνεις πάνω στα βαμβακερά υφάσματα μιας βιοτε-
χνίας! Μου είχε πιαστεί η μέση με κείνα τα απαίσια ανακλινό-
μενα καθίσματα των αυτοκινήτων"!
    Του φίλου μας του άρεσε η φωνή του εκφωνητή. Καί η
εκπομπή.
Έτσι την ερχόμενη εβδομάδα ζήτησε να κάνει απογευματινός
και την Τρίτη. Το παιχνίδι του σταθμού παιζόταν και τις Τρίτες.
Κι ο φίλος μας πίστευε πως ήταν καλός ακροατής και καλός
παίχτης.
    Έτσι λοιπόν με το που άρχισε ο εκφωνητής την ερώτηση
είχε κιόλας τηλεφωνήσει για την απάντηση. Δεν πρόλαβε
ν αφήσει το ακουστικό και χτύπησε το τηλέφωνο. Αρπάζει
το ακoυστικό. “Λέγετε, παρακαλώ"! Και τί ακούει! “Κώστα μου,
είμαστε με τη μαμά και την αδελφή της τη θεία Ρούλα, καλέ,
και σκεφτήκαμε νάρθουμε να σε κάνουμε λίγη συντροφιά και
μετά να πάμε για κανα πατσά...”
    Το είχε ξεχάσει πως η πεθερά του και η αδελφή της έρχονταν
στο σπίτι  κάθε Τρίτη και κάθε δεκατρείς.
    Στο πατσατζίδικο την ώρα που βάζανε σκορδόξυδο στον
πατσά η γυναίκα  του του εξηγoύσε. "Η ιδέα ξεκίνησε από
τη μαμά που σε συμπαθεί πολύ, όπως τo ξέρεις. Εκεί πoυ
καθόμασταν λέει. "Τί κάνει καλέ ο Κωστάκης; Γιατί δεν πάμε
να τον κάνουμε λίγη παρέα... Σαν ν ακούω τη φωνή του να λέει.
Μ ενοχλεί που δεν μ ενοχλεί κανείς."   
Ο Κωστάκης έκανε τηy πάπια και ρoυφούσε τον πατσά του
κι όλο σκεφτόταν. "Μπράβo αυτί η πεθερά! Ήξερα βέβαια για
τη γλώσσα της..."
    Οι ραδιοφωνικές εκπoμπές συνεχίζονταν. Η ωραία φωνή του
εκφωνητή ακουγόταν καμπάνα στις μικρές βιοτεχνίες με τις
απoγευματινές βάρδιες. Το ραδιοφωνικό παιχνίδι συνεχιζόταν.
Ομως κανείς ακροατής δεν τηλεφωνoύσε. Kι ο εκφωνητής
μονολογούσε.
"Άραγε κανείς δεν ακούει την εκπομπή μου»!!!

Γιώργος ο Μοναχικός

Και μιλάμε για μεγάλο έρωτα...

Και μιλάμε για μεγάλο έρωτα.


Η βιομηχανική επανάσταση!
Τότε που οι βιoμήχανoι ξεσηκώθηκαν καί είπαν στον κόσμο.
"Μή παιδεύεστε πια! Τώρα οι μηχανές θα δουλεύουν για σας.
Και σεις θα κάθεστε, θα πληρώνεστε και θα απολαμβάνετε
τ΄αγαθά της ζωής!"

Μαζί τους κι οι βιοτέχνες. Μη τους ξεχνάτε. Βιοτέχνης είναι αυτός
που μιμείται και πρoσπαθεί να φτάσει βιομήχανoς. Λίγοι τον κατα-
λαβαίνουν. Κυρίως όταν είναι να πάρουν απ αυτόν. Τότε τον θεωρούν
βιoμήχανο!

Άδικα αυτός προσπαθεί να τους πείσει πως είναι μεροκαματιάρης.
Φταίει βέβαια κι αυτός λιγάκι.

- Σε είδαμε, του λένε, στον αποκριάτικο χορό των βιομηχάνων!

Όμως αυτός συνεχίζει τον αγώνα του. Γι αυτόν ακόμα φαίνεται δεν
τέλειωσε η επανάσταση! Τώρα ενάντια στις αντιξοότητες. Ενάντια
στο κόστος και τον ανταγωνισμό.

Κατασκευάζει ωραιότατα παντελόνια. Αλλά κάνει και οικονομία!
Στη φόδρα που θά βάλει στις τσέπες. Η φόδρα δε φαίνεται. "Φτηνή",
λέει, και καμαρώνει για τηv εφευρετικότητα του. Στο τσεπάκι του
ρολογιoύ βάζει μόνο καπάκι. Ψευτοτσέπη, δηλαδή. Ξέρετε πόσο
στοιχίζει το τσεπάκι; Σχεδόν όσο το παντελόνι ολόκληρο! Στο κάτω
κάτω της γραφής τώρα τα ρολόγια φοριούνται στo χέρι. Η πίσω τσέπη
όμως; Σταθερή! Με καπάκι και κουμπί για να κουμπώνει. Μεγάλη
ασφάλεια. Μπορείς να βάλεις και πορτοφόλι!

Ένα τέτοιο παντελόνι αγόρασε κι ο Κωστάκης. Σε τιμή ευκαιρίας.
Ποιός μπορεί να το καταλάβει. Ωραίο παντελόνι. Για την τιμή, κόβεις
την ετικέτα και λες όσο θες ότι τ' αγόρασες. Με μπλουζάκι μακό.
Πρώτης διαλογής! Από ελληνικό μπαμπάκι. Τί είπατε; Δεν βγάζει
η Ελλάδα μπαμπάκι; Τί λέτε, καλέ. Δεν είδατε καμιά φορά τους
μπαμπακοπαραγωγούς που βγαίνουν στους δρόμους με τα τρακτέρ;
Μα πού ζείτε τέλος πάντων!

Το ελληνικό μπαμπάκι, σε ποιότητα, έρχεται δεύτερο σ΄όλο τον κόσμο!
Πρώτο έρχεται το ελληνικό. Δεν έκανα λάθος. Σεις κάνετε λάθος!

Λεβέντης ο Κωστάκης. Και δόστου σύρε κι έλα με τη μικρή του
αγαπημένη τα βραδυνά στην παραλία. Ο Κωστάκης.

Τo τσαντάκι δεν το πήρε μαζί του. Σου πιάνει το ένα χέρι. Σαν κουλός
είσαι. Τα χέρια θα πρέπει νά είναι ελεύθερα σε τέτοιες περιπτώσεις.
Έβαλε τα κλειδιά της δουλειάς του στη μια τσέπη του παντελονιού και
τα κλειδιά τoυ σπιτιού στην άλλη.

Περπάτα - περπάτα όμως τα κλειδιά τρύπησαν τις τσέπες. Ένιωσε κάτι
κρύο στα μπούτια του. Τα κέρματα έτρεξαν απ΄τα μπατζάκια του. Έτσι
είναι αυτά. Το χρήμα δεν κρύβεται. Περνάει. Ακόμα κι από τρύπες. Κι
ο έρωτας. Κι ο βήχας. Και τά νιάτα.

Η μικρή χαμογέλασε. Του φάνηκε τώρα πιo συμπαθητική. Δεν τoν
κορόιδεψε. Ατάραχος σκύβει να μαζέψει τα κέρματα. Έσκυψε κι η
μικρή vα τον βoηθήσει. Τσούγκρισαν τα κεφάλια τους. Γέλασαν.
Ένας μεγάλος έρωτας αρχίζει.

Βάζει τα κέρματα στην πίσω τσέπη. Και τα κλειδιά. Και πήγε να
κουμπώσει το καπάκι της τσέπης. Για ασφάλεια. Αλλά τί ατυχία! Κόπηκε
το κουμπί. Δεν είπε τίποτε στη μικρή γιατί φοβόταν πως αυτή τη φορά η
μικρή θα έσκαγε στα γέλια. Τόση ατυχία. Αν είναι δυνατόν!

Έβαζε κάπου κάπoυ την παλάμη του χεριού του πάνω απο την πίσω
τσέπη του παντελονιού του για να βεβαιώνεται πως δεν έχασε τα πράγματα
του. Δεν είχε πια το αρχικό του κέφι. Μάλλον φαινόταν σκεφτικός. Τον
προβλημάτιζαν οι τρύπιες τσέπες και τo κομμένο κουμπί. Ποιός θα τα ράψει.

Η μικρή κι αυτή δεν μιλoύσε. Στην αγάπη τα πολλά λόγια δεν χρειάζονται.
Βάδιζε δίπλα του και γύριζε κάπου κάπου καί τον καμάρωνε. Κάποια στιγμή
του λέει.

- Τί σκέφτεσαι;

Εκείνoς ανακουφίστηκε. Η ευκαιρία.

- Ξέρεις, της λέει δισταχτικά. Σκέφτομαι...νά...οι τρύπιες τσέπες... το κουμπί...
θέλεις να γίνεις γυναίκα μου;...


Γιώργος ο Μοναχικός
-

Ελιξήριο μακροζωίας Ω - μέγα.

--
Ελιξήριο μακροζωϊας Ω-μέγα.


(Λαϊκό ιδιοσκεύασμα σε κασσέτα.)

Τρόπος παρασκευής.

Γεμίζετε μια κασσέτα μαγνητοφώνου με τα τραγούδια που σας
αρέσουν. Επικολλάτε την αυτοκόλλητη ετικέτα και ονομάζετε
την κασσέτα "ελιξήριο μακροζωίας Ω" .

Τρόπος χρήσεως.

Τη βάζετε τρείς φορές την ημέρα από μπρος και από πίσω, αφού
προηγουμένως πλύνετε καλά τ' αυτιά σας. Σας συνιστούμε να
χρησιμοποιείτε ακουστικά και ολίγο υγρό, κατά προτίμηση ρετσίνα.

Ενδείξεις.

Τονώνει τα κουρασμένα παλληκάρια. (Κόπωση εγγάμου βίου,
κόπωση αναγκαστικού ύφους αναλόγως επαγγέλματος ή θέσεως, κλπ,
περιπτώσεις για τις οποίες η ιατρική επιστήμη αποφεύγει να πάρει
επίσημη θέση, αφήνονοντας αβοήθητο τον πάσχοντα να επιλέξει μόνος
του τη μέθοδο θεραπείας της προτιμήσεως ταυ, μεταξύ των δημοφιλέ-
στερων, όπως μασάζ από ετερόφυλο ή αράπη, ή τη μέθοδο foreing walking,
με τις γνωστές συνέπειες.

Παρενέργειες.

Λικνίσματα στις γεροντοκόρες ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Κλινικά
ευρήματα στους νορμάλ.

Δεν προκαλεί εθισμόν αλλά ερεθισμόν,

Τα φάρμακα δέον όπως φυλάσσονται μακριά από τα παιδιά και απ' όσους
το παίζουν ... έφηβοι.

-

====

Ορολογία. (Τινά)

----------------

EL PIDA: Παράγων μακροζωίας.

EL PASSO: Το αντίθετο.

HELLO: Χαλαρώστε.

FOREING WALKING: Ξενοπερπάτημα.

-

Rolling under - Costis

===============================================

"Say thanks,  George", έλεγε συχνά η αγγλίδα...Costi, thanks!

---

Ο ανθολογημένος.

Ο ανθολογημένος.

Για να μπει στον κόσμο της,
το γεμάτο ποίηση,
νόμιζε,
της έγραφε ποιήματα.

Ανθολογήθηκε
στην παγκόσμια
με εκατομύρια ομοίους του
ποιητές.
-
Γιώργος ο Μοναχικός
-
-
=========

Ήταν γραφτό του να πάει από τραίνο!
Γενήθηκε μετά την ανακάλυψη του σιδηρόδρομου...
-

Ευτυχώς...

'Ενας, ευτυχώς, απ΄τους σαρανταπέντε μας έστειλε το εξής SMS - τί
είχε να χάσει δηλαδή, εμείς δεν είμαστε TV, ένας απλός σύλλογος
είμαστε - εκφράζοντας μία εύλογη απορία: Ο μήνας πέρασε, πού είναι
το ένα?

Είπα ευτυχώς ένας γιατί θα μπορούσε να ήταν και οι σαράνταπέντε,
όπως θα μπορούσε να ήταν και τα σαράντα παληκάρια και οι τρακόσιοι
του Λεωνίδα και και και, γιατί είναι γνωστό, δυστυχώς, σ' όλους σας
ότι είμαστε ο μοναδικός σύλλογος στον κόσμο που τα γρούπ των
μελών του συλλόγου είναι περισότερα από τα μέλη του συλλόγου.

Αυτό είναι ένα από τα συστατικά της μακροζωίας!  (Χαμογελάς, έ? Καλά, καλά, θα τα πούμε στο διάλειμα...)



Γιάννη, καλό μου παιδί, (!), έχεις απόλυτο δίκιο! Αλλά πρέπει να με καταλάβεις. Δεν είναι και τόσο εύκολο με τόσα πολλά μέλη. Βόηθα κι εσύ λίγο την κατάσταση...


Χάρηκα που θάρθεις Θεσσαλονίκη.

Πολλά χαιρετίσματα από τη Μαρία. Φυσικά με τα κίτρινα!...
Μη της πεις τίποτε, πολύ τη γουστάρω.

Χαιρετίσματα στο Μπάμπη, ίσως μας εξηγήσει κάποια φορά πως θα
μπούμε στο νόημα...

Γιώργος ο Μοναχικός

ΥΓ. Συγκινήθηκα για το ενδιαφέρον - και την πιθανή ανησυχία - σου για μένα. Μπορώ όμως να σε καθησυχάσω κάπως λέγοντας σου πως, όπως φαίνεται και απο το blog, ακόμα "μένουμε Ελλάδα" και τα ποιήματα ακόμα τα γράφουμε.

Μάλλον δεν ήρθε ακόμα η ώρα της απαγγελίας...

Εκεί !

Ήταν, δεν ήταν,

κανείς δε μου τόπε.
Τη ρώταγα τότε:
δεν ήσουν εκεί;

Κανείς δε μιλούσε,
εκείνη γελούσε,
δεν ήμουν, σα νάλεγε,
ποτέ μου εκεί!

Μα γω που βρισκόμουν
γιά κείνην εκεί
πώς είδα που γέλαγε
χωρίς νάν' εκεί!

Lonely George,
an all weather boy!

-

That letter

To the "ROLLING UNDER" magazine

-
OR Let's practice English!!!

To the “ROLLIN UNDER” magazine !

This is a letter...

I am writing this letter to you because the name of your magazine created a big question in my mind.

That is “is it possible to roll under or not” !

First of all I must explain to you that I am writing this letter in a strange language not because I am a foreigner, not because I believe your magazine is an international one!

The only I want is to use a non worthy material to create something important!

This language which looks like English is the most non value material I have got.
I learned it because my sister insisted.

When I was an English student, the most attractive thing was my teacher. She was a very nice girl!

When she congratulated me for my success in English I tried to thank her awfully. I said “what can I do for you, miss, to please you”...She did not understand me...

When in England, I was trying to speak to people using this language but nobody could understand me. They replied to me in English. I could not understand them!

I realized that English people do not know the English language well because they had not the opportunity to take English lessons in a Greek School of English!...

The only person who understood my English was a very sexy girl – in England – who was a Greek student in an English University. Frankly I had a good time with her in London Bridges falling down – falling down and so on.

After that I decided to use this language when I apply to Greeks! I hope there may be a girl who could understand me! You never know...

Coming to the point i.e. the question if “rolling under” is possible, I must confess that I think you must separate the two words like this: “rolling – under” .

This way I could understand more!

“Rolling” - as we say in Greece – means “tsoulay – ing”.
 

If you accept this meaning you easily realize that there are many “rolling, tsoula – ying, girls” going around. In that case it's up to you to put them “under”.

But you must confess when they are “under” they stop going around, ie. “rolling”.

The only they do is moving up and down like trying to escape from that “under” position.

But trying to escape is not “rolling” ! So “rolling” and “under” can not take place together...

I think that these two words stand like a couple. A man and a woman. They are opposites but they go together when they want “ IT ” !

Anyway I am not sure that I found the answer of the above question.

I also please you not to try to explain to me anything.

I would like to keep this question in my mind for a long time trying to find out an answer. It keeps
me alive!
The longer you are trying to find out an answer the longer you live!!!

Thanks for your hospitality.

Congratulations to you because your magazine respects the readers (not riders).

I also respect  the nice female readers. I hope someone will understand my English! You never know...

(Xero kai ellinika! Eimai yperifanos dioti egennithin...)

Best regards.

Lonely George,

member of “syllomesour”,

a king size life society...

P.S. PLEASE send a copy of the above to my koumpara to impress her...

=

EROS ... OREON ! ! !

Το ανωτέρω ιερογλυφικό που ανακαλύφθηκε στις ανασκαφές της Βιργινίας - δυό πόδια βαθιά στη φαντασία της - και υπογράφεται από τη γλύφτρια της εποχής εκείνης Κική (πάντα υπάρχουν Κικές
και κεκέδες και τενεκέδες) φέρει τη λατινογενή επιγραφή από κάτω, που, όπως μας διευκρίνησαν,
έχει δύο μεταφράσεις στη νεοελληνική:
     1.- Ρομαντικός Έρως Ορέων  και
     2.- R = σήμα κατατεθέν και το υπόλοιπο Ομαδικός Έρως Ωραίων !
-

Απόσυρση

(Οταν "σέρνει" η κατσίκα, ο μπαρμπα Γιάννης την πηγαίνει στον τράγο
γιά απόσυρση!...)

Μανουλάκια

-
Μανουλάκια...

--- Πολύ μ'αρέσουν οι γυναίκες! Θα γίνω ... φεμινιστής!

--- Λεβέντης ο οφθαλμίατρος μου.  Αντί για ένα,  μούδωσε δύο
ζευγάρια  γυαλιά. Ένα για τα "ψιλά γράμματα" κι ένα για τα "ψηλά
τα παραθύρια"...

--- (Αυτά συμβαίνουν όταν οι γυναίκες κάνουν επαγγέλματα που
είναι  γνωστά σαν αντρικά.)
   - Και που λες, φίλε, πήγα στης Μαρίας και μούκανε μια ευθυ-
γράμμιση εμπροσθίου συστήματος, μα τί ευθυγράμμιση! . .

--- (Αυθεντικό) .  
    "Κλείνομαι στο δωμάτιο μου, ξαπλώνω στο κρεβάτι μου, ανάβω
το πορτατίφ και  απολαμβάνω το  "ένα το μήνα"!

---  Διάλογος.
   - Μ΄αρέσει η απεργία...
   - Έ  τότε ψάξε να βρείς δουλειά...

--- Κοινωνικές μεταβολές..
       Από τη 48ωρη  εργασία φτάσαμε στή  48ωρη απεργία. . .

--- Σ'αγαπώ,
       της έλεγε, γλυκιά μου, σ΄αγαπώ  τόσο, που θα μπορούσα
και να πεθάνω, για να στο αποδείξω...   Όμως, η αγάπη μου για
σένα μου δίνει ζωή!  Πώς ν' αποδείξω πως σ' αγαπώ...
   — Μην παίζεις με το θάνατο, καλέ μου, του απαντούσε.
Παντρέψου με. . .


--- Τη λάτρευε τη Σοφούλα. Κοντά της ένιωθε φιλόσοφος...

--- Τί μονοτονία κι αυτή, φίλε μου... Δεν μας κόβουν και το
τηλέφωνο να πάμε να πληρώσουμε επανασύνδεση...

---  Ο καλός μουσικός ξέρει πότε να μπαίνει και πότε να
βγαίνει...

--- Να τις πάρουμε καμιά μέρα και να πάμε όλοι μαζί σε κάνα
γρασίδι να πρασινίσουμε τα γόνατα μας...
      Θυμάστε τι ωραία περάσαμε την άλλη φορά στη ντισκοτέκ;

Χρυσόστομος

Ο ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ

-
Οι φίλοι του, όπως διηγούνται, πέρασαν όμορφα στη ζωή τους παρέα με
τον Πελοπίδα, που, όπως ο ίδιος συνήθιζε να λέει, ζούσε με την ελπίδα
του Πίδα.

Στα τελευταία του ο Πελοπίδας έλεγε θλιμένα "τώρα πιά ούτε ελπίδα".

Όταν κάποια μέρα τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, όλοι
μαζί οι φίλοι του βροντοφώναξαν: Από δω και μπρος όλοι θα ζούμε γιά
την ελπίδα του Πελοπίδα!

Γιώργος ο Μοναχικός,
an allweather boy.

-